1. 
   Š
   Het grafeem Š, š (Latijnse S met háček) wordt in verschillende contexten gebruikt, meestal ter aanduiding van de stemloze postalveolaire fricatief [ʃ]. == Hoofdgebruik == Het symbool stamt af van het 15e eeuwse Tsjechische alfabet zoals deze was geïntroduceerd door de hervormingen van Jan Hus...
   Gevonden op http://nl.wikipedia.org/wiki/Š
   
   
2. 
   Ś
   Ś is een S met een accent aigu. Het teken komt in veel talen voor: ==Codering== De HTML-codes zijn: ...
   Gevonden op http://nl.wikipedia.org/wiki/Ś
   
   
3. 
   Ş
   Ş/ş (S-cedille) is een letter die wordt gebruikt in het Turks, Azerbeidzjaans, Tataars, Koerdisch, Turkmeens en Roemeens. De letter klinkt ongeveer als "sj" in het Nederlands, zoals sjouwen en sjaal. De klank wordt in het Internationaal Fonetisch Alfabet weergegeven met ʃ. Voorbeelden: Eskişehi...
   Gevonden op http://nl.wikipedia.org/wiki/Ş
   
   
4. 
   Ș
   Ș (hoofdletter: Ș, kleine letter: ș) (s-komma, s-virgule) is een letter uit het Roemeense alfabet, die de stemloze postalveolaire fricatief /ʃ/ (sj) weergeeft. De letter moet niet worden verward met de Ș (s-cedille), die in het Turks, Azerbeidzjaans, Tataars, Koerdisch en Turkmeens wordt gebru...
   Gevonden op http://nl.wikipedia.org/wiki/Ș
   
   
5. 
   Ŝ
   De letter ŝ (s met circonflexe) wordt gebruikt in de plantaal Esperanto en geeft de klank ʃ (in het Nederlands sj) aan. Unicode gebruikt U+015C voor de hoofdletter (Ŝ) en U+015D voor de kleine letter (ŝ). ...
   Gevonden op http://nl.wikipedia.org/wiki/Ŝ
   
   

Tip: dubbelklik op een woord om de definities daarvan te zien.