dissonant

de dissonant zelfst.naamw. (m.) Uitspraak:   [dɪso'nɑnt] Verbuigingen:   dissonant|en (meerv.) 1) geluid van klanken die niet harmonieus samenklinken muziek Voorbeelden:   `Deze muziek zit vol dissonanten.`, `Noem jij het maar dissonanten, ik vind ...
Gevonden op http://www.woorden.org/woord/dissonant

dissonant

• [muziek] een verzameling van niet-harmonierende klanken. •een valse noot. •wanluidend.
Gevonden op http://nl.wiktionary.org/wiki/dissonant

Dissonant

Let op: Spelling van 1858 wanluidend. Dissonantie, wanklank, valsche toon, wangeluid. Dissoneren, valsche toonen voortbrengen, wangeluid maken
Gevonden op http://www.encyclo.nl/lokaal/10608

dissonant

[zelfstandig naamwoord]• valse toon
vb:ik hoorde een dissonant

wat niet past bij de rest
vb:die gele stoel is een dissonant in de kamer
synoniem: wanklank
zelfstandig naamwoord: dis-so-nant
de dissonant
de dissonanten
het dissonantje

Gevonden op http://www.muiswerk.nl/WRDNBOEK/LTR_D/W607.HTM

Dissonant

samenklank die wrijving geeft en niet harmonisch is, tegenovergestelde van consonant.
Gevonden op http://www.encyclo.nl/lokaal/10760

DISSONANT

1) Muziektermen 2) Muziekterm 3) Onwelluidende klank 4) Onwelluidend 5) Slecht klinkend 6) Slecht klinkende samenklank 7) Vals geluid aan tafel (crypt.) 8) Valse toon 9) Vals 10) Wanklinkend 11) Wanluidendheid 12) Wanklank
Gevonden op http://www.mijnwoordenboek.nl/puzzelwoordenboek/DISSONANT/1

dissonant

wanklank wanklinkend
Gevonden op http://www.woorden-boek.nl/woord/dissonant

Dissonant

Toon die in meer of mindere mate dissoneert met een andere toon. Wekt harmonische spannning op.
Gevonden op

dissonant

Een samenklank die bij een luisteraar onrust en spanning teweeg brengt.
Gevonden op http://www.cultureelwoordenboek.nl/index.php?lem=8319

Dissonant

Een samenklank waarvan de tonen veel wrijving geven (onrustig, spannend). Deze samenklank kan uit twee of meer tonen bestaan.
Gevonden op http://www.hoorn.be/muziektermen.htm
Geen exacte overeenkomst gevonden.