1. 
   Knoeijen
   Let op: Spelling (deels) uit 1864: (B. KNOEIEN), [bedrijvend werkwoord] en ow. [gelijkvloeiend] (ik knoeide, heb geknoeid), bederven, slordig bewerken; kuipen, omkopen; er is in die zaak geknoeid; met - is hij er gekomen.
   *...JER, (B. ...IER), m.,
   *...STER, v. (-s), die knoeit (in al...
   Gevonden op http://www.dbnl.org/tekst/cali003nieu01/cali003nieu01_0014.htm
   
   

Tip: dubbelklik op een woord om de definities daarvan te zien.