1. 
   nominatief
   ` no - mi - na - tief («Latijn) de -woord (mannelijk) nominatieven , no - mi - na` ti - vus (Latijn) de -woord (mannelijk) nominativi taalkunde eerste naamval; vorm daarvan
   Gevonden op http://www.woorden.org/woord/nominatief
   
   
2. 
   nominatief
   • [grammatica] een van de 8 naamvallen van de Indo-Europese talen. In deze vorm staat meestal een onderwerp of naamwoordelijk deel van een gezegde.
   Gevonden op http://nl.wiktionary.org/wiki/nominatief
   
   
3. 
   nominatief
   In deze vorm waar een onderwerp, naamwoordelijk deel van een gezegde of een aangesproken persoon staat.
   Gevonden op http://www.woorden-boek.nl/woord/nominatief
   
   
4. 
   nominatief
   no - mi - na` tief («Frans«Latijn) -bijvoeglijk naamwoord- met vermelding van de naam; gesteld ten name van een bepaalde persoon: nominatieve aandelen
   Gevonden op http://www.woorden-boek.nl/woord/nominatief
   
   
5. 
   NOMINATIEF
   1) Casus 2) Eerste naamval 3) Noemer 4) Naamval 5) Naamsgewijs gerangschikt 6) Op naam gesteld 7) Verbuigingsvorm
   Gevonden op http://www.mijnwoordenboek.nl/puzzelwoordenboek/NOMINATIEF/1
   
   
6. 
   Nominatief
   De nominatief (Latijn nominare = benoemen) of eerste naamval is de naamval die over het algemeen het onderwerp van een werkwoord aangeeft. Anders gezegd: de nominatief geeft aan wie de handeling verricht die met het werkwoord uitgedrukt wordt Het Nederlands kent een aparte nominatiefvorm alleen nog...
   Gevonden op http://nl.wikipedia.org/wiki/Nominatief
   
   

Tip: dubbelklik op een woord om de definities daarvan te zien.