Zoek op

wijs

I de wijs zelfst.naamw. (m./v.) Uitspraak:   [wɛis] Verbuigingen:   wijzen (meerv.) melodie Voorbeelden:   `een bekend wijsje`, `op de wijs van een oud volksliedje`Synoniem:   deun geen wijs kunnen houden  (vals zingen)helemaal van de wijs ...
Gevonden op http://www.woorden.org/woord/wijs

Wijs

Wijs of modus is een grammaticale categorie waarmee de relatie wordt aangegeven tussen een werkwoord en de werkelijkheid. In veel talen komt wijs tot uitdrukking in de morfologie, meer bepaald de vervoeging van de werkwoorden. Hoewel wijs theoretisch gescheiden wordt van andere categorieën die bij de vervoeging een rol spelen (met name tijd en as...
Gevonden op http://nl.wikipedia.org/wiki/Wijs

Wijs

[taalkunde] - In deze categorie ziet u alle onderdelen staan die te maken hebben met het televisieprogramma NOX. ...
Gevonden op http://nl.wikipedia.org/wiki/Wijs_(taalkunde)

wijs

•van groot inzicht getuigend.
Gevonden op http://nl.wiktionary.org/wiki/wijs

Wijs

Let op: Spelling (deels) uit 1864: Wijze, v. (wijzen), manier; gewoonte; aard; zangtoon, maatzang; † aar; mode; [in de taalkunde of spraakkunst] ) hoofdvorm van de vervoeging der werkwoorden; op geenerlei -, hoegenaamd niet; [spreekwoord] 's lands - 's lands eer, ieder land heeft zijne bijzondere manieren, gebruiken, men moet de gewoonten ...
Gevonden op http://www.dbnl.org/tekst/cali003nieu01/cali003nieu01_0026.htm

Wijs

Let op: Spelling (deels) uit 1864: [bijvoegelijk naamwoord] en [bijwoord] (wijzer, wijsst), verstandig, veel wetende, geleerd; voorzigtig; wie is -? wie kan zeggen dat hij verstand heeft?
Gevonden op http://www.dbnl.org/tekst/cali003nieu01/cali003nieu01_0026.htm

wijs

een vorm van het werkwoord die aanduidt hoe de zin zich volgens de spreker verhoudt tot de werkelijkheid, die m.a.w. de modaliteit uitdrukt