Kopie van `QualiTeas.nl`

De woordenlijst staat niet (meer) online. U ziet hieronder een kopie van de informatie. Het kan zijn dat de informatie niet meer up-to-date is. Wees dus kritisch bij het beoordelen van de waarde ervan.


QualiTeas.nl
Categorie: Planten en dieren > Kruiden
Datum & Land: 02/04/2012, NL
Woorden: 43


Alpinia galanga (Laos)
Laos (Alpinia galanga) is een plant, verwant aan gember, het wordt ook wel Thaise gember of galanga genoemd.

Artemisia absinthium (Alsem)
Alsem, Artemisia absinthium, is eeuwenlang gebruikt als mottenverdelger, insecticide en als nevel om (naakt-)slakken mee te weren. Voordat bekend werd dat het hier om een giftige plant gaat, werd deze gebruikt zoals de Engelse naam 'wormwood' impliceert: voor het ontwormen van mensen en dieren. Je hebt wellicht wel eens gehoord van de alcoholische drank absint, een groengekleurde drank die in sommige landen illegaal is. De geschiedenis van absint ligt in Oost-Europa en Frankrijk, het werd als stimulerend middel gebruikt door kunstenaars, waaronder Vincent van Gogh. Het verhaal gaat dat hij onder invloed van absint was toen hij zijn oor afsneed.

Banisteriopsis caapi (Yage)
Banisteriopsis caapi, is ook bekend als Ayahuasca, Caapi of Yage. Het is een Zuid Amerikaanse jungleplant (Liaan) van de Malpighiaceae familie, een familie van twee zaadlobbige planten. Het wordt gebruikt voor de bereiding van Ayahuasca, een entheogene thee met een lange historie bij de traditionele bewoners van het Amazone regenwoud. Banisteriopsis bevat Harmine, Harmaline en tetrahydroharmine, allen zowel beta-carboline harmala alkaloiden en MAO remmers. De MAO remmers in B. caapi activeren oraal het primaire psychoactive component van Ayahausca, DMT (uit de Psychotria viridis plant). De takken bevatten 0.11-0.83% beta-carbolines, met harmine en tetrahydroharmine als voornaamste componenten.

Calea zacatechichi (Droomkruid)
Calea zacatechichi of droomkruid, ook bekend als ‘bitterkruid’ of ‘hondsgras’ werd door de Mexicaanse Chontal indianen gebruikt om goddelijke berichten te ontvangen tijdens dromen en als gezondheidsmiddel dat onder andere een natuurlijke stoelgang bevordert.

Cordia salicifolia (Cha de Bugre)
De Cordia salicifolia is een boom van 8-12 meter hoog met een stamdiameter van 30-40 cm. en is inheems in Brazilië, voornamelijk in de staten van Minas Gerais, Bahia, Acre en Goias maar wordt ook aangetroffen in tropische bosgebieden van Argentinië en Paraguay. In Brazilië is de boom botanisch geclassificeerd als Cordia salicifolia maar in Paraguay is dezelfde boom geclassificeerd als Cordia ecalyculata. In Brazilië wordt hij vaak Cafe do Mato (koffie van het bos) genoemd, aangezien de rode vruchten lijken op koffiebonen en ook worden gebrand als koffiesurrogaat. Het tribale en geneeskundige gebruik van Chá de Bugre producten voor gewichtsverlies is sterk gecommercialiseerd, in Brazilië zijn theezakjes, vloeibare extracten en tincturen van Cha de bugre te vinden bij de apotheek, in winkels, en zelfs in eethuisjes bij de stranden. Het wordt al lange tijd als diureticum, eetlustremmer en middel tegen vetafzettingen en cellulitis gebruikt en is in Braziliè ook populair onder de naam Porangaba. Taxonomische indeling Rijk: Plantae (Planten)Stam: Embryophyta (Landplanten)Familie: BoraginaceaeGeslacht: Cordia salicifoliaBekend als: Chá de bugre, porangaba, cafezinho, café do mato, claraiba, café debugre, cha de frade, louro-salgueiro, louro-mole, boid d'inde, boisd'ine, coquelicot, grao-do-porco, bugrinho, chá-de-negro-mina,laranjeira-do-mato, rabugem Gebruik Van het blad van chá de Bugre wordt thee gezet.Neem een eetlepel gedroogd blad op een halve liter kokend water en laat dit 5 tot 10 minuten trekken, drink een half uur voor elke maaltijd een kopje van deze thee. De belangrijkste eigenschappen zijn:Afslankhulp (als een eetlustremmer) Mild diureticum Tegen cellulitis Versterkt de hartfunctie Stimuleert de bloedcirculatie Tegen Herpes Simplex infecties Bijkomende eigenschappenVerhoogt alertheid Opwekkend (geeft energie als cafeïne of ephedra zonder de nadelen) Koortswerend Onderdrukt hoesten Genezend bij wondjes Traditionele gebruik: 2-3 keer daags een kopje thee, ± 30 minuten vóór de maaltijd. SmaakChá de Bugre heeft een vrij neutrale smaak en leent zich als thee goed om te mengen met wat meer uitgesproken smaken als bijvoorbeeld Munt, Hibiscus, Rozenbottels of Melisseblad met naar smaak eventueel wat honing. Actieve bestanddelenOndanks de populariteit van Cha de Bugre in Brazilië is weinig gedaan om het volledig teanalyseren. De op dit moment bekende werkzame stoffen zijn cafeïne, kalium, allantoïne en allantois-zuur. De allantoïne en allantoïs-zuur verklaren het traditionele gebruik bij de genezing van wonden. De rode vruchten of bessen van Cha de Bugre (gelijkend op offiebonen) bevatten cafeïne. Effect:Cordia salicifolia is een goede eetlustremmer, in plaats van de eetlust geheel teonderdrukken, zorgt het voor een eerder voldaan en verzadigd gevoel waardoor kleinere porties worden gegeten. Volgens velen is dit een goede manier voor blijvend gewichtsverlies en een actief metabolisme gedurende de hele dag. De werking is het best als het 30 – 60 minuten voor de maaltijd wordt gebruikt. Bijwerkingen en interactiesVanwege het stimulerende effect van Cha de Bugre, kan de combinatie met koffie slapeloosheid en ‘onrust’ veroorzaken. Cha de Bugre is mogelijk minder geschikt voor mensen met hartproblemen of hoge bloeddruk. Contra-indicatie Geen meldingen, onbekend. Buiten het bereik van kinderen houden!Droog bewaren.

Cola Nitida (Colanoot)
Colanoot is het zaad van een ± 6 meter hoge boom uit in Afrika, Jamaica en Brazilië in dezelfde leefomgeving als de Cacao. De Colanoot is een van de ingrediënten van Coca-Cola nadat cocaïne verboden werd, of Colanoot nu nog steeds zo is, is het geheim van Coca-Cola maar het maakt nog steeds deel uit van de receptuur van Pepsi-Cola.De vruchten van de Cola nitida worden geoogst voordat ze openspringen en bevatten acht zaden die met de hand worden verzameld. Vervolges worden de pellen verwijdert en worden de noten enige dagen in manden bedekt met bananenblad gefermenteerd en in de zon gedroogd. Per jaar worden ± 250.000 ton noten verkocht ten behoeve van frisdranken. In Jamaica en Brazilië wordt de Colanoot nog steeds gebruikt als seksuele simulant, vergelijkbaar met cocaïne. Ook wordt Colanoot gebruikt om de spijsvertering te bevorderen en de smaak te verbeteren. Omdat Colanoot het energieverbruik van het lichaam verhoogt, wordt het ook gebruikt als ondersteuning bij gewichtsvermindering. Taxonomische indeling Rijk: Plantae (Planten)Stam: Familie: SterculiacaeGeslacht: Cola nitidaBekend als: Kolanoot

Cymbopogon citratus (Citroengras)
Citroengras (Cymbopogon citratus) is een plant uit de grassenfamilie (Poaceae). De soort wordt gebruikt in de Aziatische keuken, met name de Thaise, Indische, Vietnamese en Indonesische keuken. De plant is bekend van groeiplaatsen in India, Afrika, Australië en Amerika.Zoals de naam al doet vermoeden, valt citroengras vooral op door haar sterke citroengeur. Deze aromatische tropische grassoort kan bijna twee meter hoog worden. De plant groeide aanvankelijk alleen in India. Van daaruit verspreidde het zich over de rest van Azië en vervolgens naar andere tropische en subtropische continenten. Er zijn meerdere soorten citroengras, waarvan het West-Indische type Cymbopogon citratus en het Oost-Indische type Cymbopogon flexuosis de bekendste zijn. In citroengras schuilen heel wat meer eigenschappen dan velen vermoeden. Behalve om het aroma staat het gras bekend om zijn vele heilzame toepassingen in de oosterse keuken is het een veel gebruikte smaakmaker.Citroengras wordt niet rauw gegeten. Doorgaans worden stukken citroengras meegekookt of -gestoofd in gerechten, waaruit ze vóór consumptie van de gerechten verwijderd worden.De Indonesische naam is Serai, in Nederland wordt meestal de benaming Sereh gebruikt.Taxonomische indeling Rijk: Plantae (Planten)Stam: Embryophyta (Landplanten)Familie: PoaceaeGeslacht: Cymbopogon citratusBekend als: Citronellagras, Sereh, In Maleisië heet het Serai (dapur), in Thailand Ta(Cha) Krai , op de FilippijnenTanglad en in Vietnam Xa of Sa chanh.

Diplopterys cabrerana (Chaliponga)
Deze plant is ook bekend onder de naam chagropanga of Diplopterys cabrerana en kreeg bij ontdekking de naam Banisteria rusbyana. Chagropanga bevat een hoge hoeveelheid psychedelische tryptamines, en is het meest bekend als sjamanistisch, genezend additief in traditionele ayahuascadrank uit het Amazonegebied. Chaliponga wordt gekweekt door sjamanen voor gebruik in ayahuasca, deze hallucinerende plantendrank bestaat uit een combinatie van een DMT - bevattende plant en een plant met MAO remmers. Chaliponga bevat 5-10 keer meer alkaloïden dan chacruna (Psychotria viridis). Taxonomische indeling Rijk: Plantae (Planten)Stam: MalpighialesFamilie: MalpighiaceaeGeslacht: Diplopterys cabreranaBekend als: Chaliponga, Chagropanga, Chacruna

Echinacea purperea (Rode zonnehoed)
De rode zonnehoed (Echinacea purpurea) is een vaste plant afkomstig uit Noord-Amerika en behoort tot de familie Asteraceae. Op een plek in de zon wordt de plant 70 tot 120 cm hoog en vormt wortelstokken. Het blad is licht behaard en de onderste bladeren zijn eirond.De rode zonnehoed bloeit in juli en augustus met ongeveer 10 cm grote bloemen, die een roestbruin bloemhoofd met stralenkrans van purperkleurige lintbloemen heeft. Taxonomische indeling Rijk: Plantae (Planten)Stam: Embryophyta (Landplanten)Familie: Asteraceae (Composietenfamilie)Geslacht: Echinacea purpureaBekend als: Rode zonnehoed

Ephedra sinica (Zeedruif)
Ephedra sinica is ook bekend onder de namen Efedra, Zeedruif en Ma Huang, de plant komt oorspronkelijk uit woestijngebieden van China, Japan en Zuid Siberia en wordt al meer dan 5000 jaar als medicijn gebruikt. De Ephedra behoort tot de gnetum familie (gnetaceae) en is een rechtopstaande, borstelige struik die 30 tot 50 cm hoog wordt. De bladloze stengels zijn aanvankelijk licht groen en kleuren olijfbruin naarmate ze ouder worden. De zaden zijn egaal bruin en komen paarsgewijs voor. De plant komt veel voor op hellingen en heuvels tot een maximale hoogte van 1500 meter. De Nederlandse overheid voert ten opzichte van de rest van Europa een vrij liberaal beleid met betrekking tot voedingssupplementen. In ons land valt het kruid Ephedra Sinica onder de Warenwet, dit betekent dat Ephedra gebruikt mag worden in voedings-supplementen die vrij mogen worden verkocht. In de rest van Europa valt Ephedra echter onder de geneesmiddelenwetgeving en mag het uitsluitend verwerkt worden in supplementen die op doktersvoorschrift verkrijgbaar zijn. Taxonomische indeling Rijk: Plantae (Planten)Stam: Embryophyta (Landplanten)Familie: gnetaceaeGeslacht: EphedraceaeBekend als: Zeedruif, Ma Huang

Erythrina mulungu, cristi-galli (koraalbloem)
De Mulunguboom, ook wel 'koraalbloem' genoemd, is bekend onder twee plantkundige namen, Erythrina mulungu en Erythrina verna. De boom heeft zwarte zaaddozen die grote rood met zwarte zaden bevatten, inheemse volkeren gebruiken deze om sieraden te maken. Mulungu is afkomstig uit Brazilië, delen van Peru en andere tropische gebieden in Latijns-Amerika en wordt gewoonlijk gevonden in moerassen en langs rivieroevers. Mulungu wordt in Brazilië van oudsher gebruikt als natuurlijk rustgevend middel. Het zou goed zijn voor het centrale zenuwstelsel en de nachtrust bevorderen vanwege haar verzachtende werking op de luchtwegen. Daarnaast zou het de reinigende werking van de lever ondersteunen. De werkzame stoffen in mulungu zijn uitgebreid onderzocht, het bevat grote hoeveelheden novel flavanoïden, triterpenen en alkaloïden.

Erythroxylum Catuaba (catuaba)
Catuaba is afkomstig uit het Braziliaans Amazonegebied. De plant is befaamd om haar potentieverhogende en seksueel stimulerende werking. Catuaba ofwel Erythroxylum catuaba is een struikachtige boom afkomstig uit het noordelijk deel van Brazilië. De boom behoort tot de familie van Erythroxylaceae, tot deze familie behoren ook verschillende soorten die de basis van cocaïne vormen. Catuaba bevat echter geen actieve coca-alkaloïden.

Ginkgo biloba (Japanse notenboom)
De Ginkgo biloba behoort tot de Ginkgoaceae familie, andere benamingen zijn Ginkgo, Japanse notenboom, Japanse tempelboom of Chinese tempelboom. De boom wordt vaak omschreven als 'levend fossiel', omdat deze soort nagenoeg onveranderd is gebleven sinds het tijdperk van de dinosauriërs. Het is naar alle waarschijnlijkheid een van de oudst levende plantensoorten en is een tussenvorm van naald- en loofboom.

Ginseng Panax (Manwortel)
Ginseng (Panax) behoort tot de Klimopfamilie (Araliaceae), Ginseng komt van het Chinese 'Ren Shen' dat zoiets als manwortel betekent, verwijzend naar de menselijke vorm van de Ginseng wortel en Panax komt van 'panacee' (middel tegen alle kwaaltjes). Ginseng groeit voornamelijk in de koelere streken van Oost Azië en Noord-Amerika. De wortels worden gebruikt in de kruidengeneeskunde, naast de 'klassieke' Ginseng wordt in veel geneesmiddelen gebruik gemaakt van de Siberische Ginseng, dit is feitelijk een andere plant (de Eleutherococcus) met vergelijkbare eigenschappen. Noord-Amerika heeft zijn eigen Panax-soort, de Panax quincefolium (Amerikaanse Ginseng). Imperial Ginseng is (behoort te zijn!) wilde Ginsengwortel uit China en Rode Ginseng is Panax Ginseng uit Korea. De Ginsengwortel is na minimaal 3 jaar van intensieve verzorging is gereed om geoogst te worden maar hoe ouder de plant des te beter de kwaliteit van de wortel.Voor wortels afkomstig van planten ouder dan 10 jaar worden de hoogste prijzen betaald. In deze groeitijd heeft de plant zoveel mineralen en sporenelementen uit de bodem opgenomen dat er gedurende lange tijd zelfs geen onkruid meer kan groeien. Na het oogsten wordt de wortel gedroogd en verwerkt in talloze producten. Al eeuwen wordt geprobeerd om Ginseng in andere streken te kweken maar deze pogingen zijn tot heden niet gelukt. Taxonomische indeling Rijk: Plantae (Planten)Stam: Familie: AraliaceaeGeslacht: Ginseng PanaxBekend als: Manwortel

Heimia salicifolia (Sinicuichi)
Sinicuichi (Heimia salicifolia) is een bloeiende plant uit Mexico die door de Azteken werd gebruikt tijdens trance rituelen. De oorsprong ligt in Zuid-Amerika van Mexico tot Argentinië. Sinicuichi wordt ook wel een 'auditief hallucinogeen' genoemd, geluiden zijn vervormd en lijken van ver weg te komen.

Hibiscus Sabdariffa (Roselle)
Hibiscus is een geslacht van 200 tot 220 soorten bloemplanten uit de familie Malvaceae, dat van nature voorkomt in mediterrane, subtropische en tropische gebieden over de hele wereld. Het geslacht omvat zowel eenjarige als meerjarige kruidachtige planten, houtige struiken en kleine bomen. Hibiscus wordt vooral als smaakmaker, kleurstof en gezondheidsverbeterend middel gebruikt. Het werkt bloedstelpend, verzachtend, verkoelend, kalmerend en het bevordert de spijsvertering.

Humulus lupulus (Hop)
De Hop, Humulus lupulus, is een kruidachtige, rechtswindende klimplant die in het wild voorkomt in alle gematigde klimaatzones van Europa, Azië en Noord-Amerika. Het is een snel groeiende klimplant die groeit tegen heggen, schuttingen en kreupelhout. Uit de vertakte wortelstok spruiten in de lente knobbelige ruwe stengels die zich met ankervormige ranken vasthechten. De gewone Hop heeft stengels die groeien tot een hoogte van zes tot negen meter! Net als bij Hennep groeien mannelijke en vrouwelijke bloemen aan verschillende planten. De karakteristieke 'bellen' die in augustus tot september aan de vrouwelijke plant groeien worden meestal geoogst van gekweekte vrouwelijke planten, Hop dankt haar bekendheid van het gebruik als smaakstof (en conserveermiddel) in bier. Vóór de middeleeuwen gebruikte men Gruut (een mengsel van Gagel en Rozemarijn) als natuurlijk conserveermiddel voor bier. Historisch of traditioneel gebruikHet meest bekende historische gebruik is het tot rust brengen van de maag, bevordering van de spijsvertering en als middel tegen slapeloosheid. Hopthee was een bekende milde rustgever en om de slaap te bevorderen werden ook wel kussens met Hop gevuld. Traditioneel werd Hop ook als middel tegen seksuele neurosen en ter verbetering van het urineren gebruikt. Een kompres met Hop werd gebruikt bij wondjes, tegen zweertjes en om spierpijn te verlichten. Taxonomische indeling Rijk: Plantae (Planten)Stam: Embryophyta (Landplanten)Klasse: Spermatopsida (Zaadplanten)Orde: RosalesFamilie: Cannabaceae (Hennepfamilie)Geslacht: Humulus Eigenschappen KalmerendKrampopheffendEetlustopwekkend Tegen angstenTegen nervositeit en onrust Tegen slapeloosheid Tegen zwellingen (lymfatisme) Tegen reuma Tegen brandend maagzuur

Hypericum perforatum (Sint Janskruid)
Sint-janskruid (Hypericum perforatum) is een van de oudst bekende kruiden in Europa. Het wordt al meer dan 2000 jaar gebruikt voor het verbeteren van de gemoedstoestand. Het komt voor in geheel Europa, West-Azie en Noord-Afrika. Eigenlijk is het een veelvoorkomend onkruid dat aangetroffen kan worden in wegbermen, op heidegrond en in bossen. Het belangrijkste bestandsdeel van sint-janskruid is hypericine. Taxonomische indeling Rijk: Plantae (Planten)Stam: Embryophyta (Landplanten)Familie: Geslacht: Bekend als:

Ilex paraguariensis (Yerba Mate)
De Latijnse naam van Yerba Mate is Ilex paraguariensis, het is een Zuid-Amerikaanse boom uit de hulstfamilie (Aquifoliaceae) en kan wel tot 10m. hoog worden. De plant vindt zijn oorsprong in subtropische Zuid Amerikaanse landen als Argentinië, oost Paraguay, west Uruguay en zuid Brazilië, het jonge blad en de bladknoppen van de boom worden gebruikt om de maté te maken. Het primair actieve chemische bestanddeel van Yerba Mate bestaat is xanthine alkaloïde (zelfde familie als cafeïne, theobromine en theofylline), saponinen en 10% chlorogeenzuur. Sterolen die lijken op ergosterolen en cholesterol komen ook voor in Yerba Mate. In het blad zijn nieuwe saponinen ontdekt die matesaponinen worden genoemd. De oude Guarani Indianen in Brazilië en Paraguay gebruikte Yerba Mate al als gezondheidsdrank. Zowel toen als nu verschillen de wijzen van bladverwerking van deze traditionele theedrank. Een methode is de takken te snijden en vervolgens boven een open vuur gehard, dit deactiveert de enzymen in de bladeren die knapperig worden terwijl gedurende het droogproces de groene kleur van de bladeren behouden blijft. Vaak komen kleine verkoolde stukjes in het uiteindelijke theeproduct terecht die de thee een rooksmaak geven. Een andere bereidingswijze is het kort blancheren van de bladeren in kokend water om zo de enzymen van het blad te deactiveren en de leerachtige textuur van het blad te verzachten. Hierna worden de bladeren droog geroosterd in een grote pan op het vuur of in een stenen oven. Het resultaat is een bruin theeblad.

Ipomoea tricolor (Morning glory)
De juiste Nederlandse benaming voor morning glory is 'blauwe winde'. De zaadjes van de morning glory (Ipomoea tricolor) bevatten een natuurlijk tryptamine, genaamd Lysergic Acid Amide (LSA), dat nauw verwant is aan LSD. De zaadjes kunnen worden gegeten.

Jurema Preta (Mimosa Hostilis)
De wortelbast van deze boom, ook bekend als Mimosa Tenuiflora en Jurema, heeft een interessante rol in de het psychedelisch sjamanisme. Het is de enig bekende plant die gebruikt wordt voor een oraal ingenomen brouwsel dat, zonder hulp van andere planten, visionaire ervaringen teweegbrengt vergelijkbaar met ayahuasca. In Brazilië is het in het verleden gebruikt in de Vinho da Jurema, een ceremoniële bereiding en inname van deze plant. Jurema is een voor westerlingen bekende bron voor het maken van anahuasca, dat elk brouwsel is met een psychofarmalogie die vergelijkbaar is ayahuasca (één MAO-remmende plant en één DMT-bevattende plant). Taxonomische indeling Rijk: Plantae (Planten)Stam: Familie: Geslacht: Bekend als:

Lavandula (Lavendel)
Lavendel is terug te vinden in vele tuinen omwille van de paarse kleur en de geur van de bloemen. De struik wordt niet hoger dan een meter en niet breder dan een halve meter. De bloemen zijn puntvormig en kunnen wel acht centimeter lang worden. Het wordt gekweekt voor de lavendelolie die geëxtraheerd wordt uit de bloemen. Deze olie wordt als geurstof gebruikt in cosmetica en de aromatherapie. Ook kunnen lavendelkorrels in zakjes in kledingkasten worden gelegd om de kleren te parfumeren door de verdampende etherische olie (en naar men zegt worden zo motten geweerd). Lavendelbloemen worden tevens in Potpourries verwerkt. Lavendel heeft een rustgevende, verlichtende werking en bevordert de galproductie. Het kan worden gebruikt als antisepticum. Taxonomische indeling Rijk: Plantae (Planten)Stam: Embryophyta (Landplanten)Familie: Lamiaceae (lipbloemenfamilie)Geslacht: LavandulaBekend als: GebruikLavendelbloemen werken kalmerend op het centrale zenuwstelsel. Vanwege de looistoffen heeft het een stoppende werking bij diarree. Pure Lavendelthee wordt nog zelden gebruikt, vaak wordt het gemengd met andere kruiden om de slaap te bevorderen en de zenuwen te kalmeren. ‘Vegetatieve dystonia' (een functiestoornis van het autonome zenuwstelsel) wordt vaak met lavendel behandeld. Lavendelbad: Verwarm 1 liter water met ± 50gr. Lavendelbloesem overgieten tot het kookpunt en laat dit 10 minuten trekken. Voeg het aftreksel door een zeef toe aan een warm bad. Dit bad is bijzonder goed voor overprikkelde mensen en geeft kalmering en ontspanning.

Lagochilus inebrians (bedwelmende munt)
Lagochilus inebrians is een lid van de muntfamilie (Labiatae), de plant wordt al eeuwen tijdens feesten gebruikt door Tajiken, Tartaren, Turkmenen en Oezbeken vanwege haar bedwelmende en kalmerende werking (“Inebrians” betekent bedwelmend).

Leonotis leonurus (Wild Dagga)
Ook bekend als 'wild dagga' (wilde cannabis) en Lion's tail. De bladeren en bloemen van de Leonotis leonurus werden al door de Hottentotten van zuidelijk Afrika gerookt vanwege de euforische werkingen om in een lichte roes te komen. De plant behoort tot de mint familie Lamiaceae en groeit vooral in het zuiden en zuidoosten van het Afrikaanse continent.

Lepidium meyenii (Maca)
Maca (Lepidium peruvianum of Lepidium meyenii) komt uit het Andesgebergte in Peru. De plant groeit in het onherbergzame gebied op 3.000 tot 4.500 meter boven de zeespiegel. De Andesindianen zien deze zoete, iets pittige gedroogde macawotel als een delicatesse. Indianenvrouwen beginnen op driejarige leeftijd met het eten van deze wortel. Zij gebruiken het kruid al eeuwenlang om hormoongerelateerde aandoeningen te verminderen. Overgangsproblemen, seksuele problemen, vruchtbaarheidsproblemen en storingen aan de bijnierfuncties zouden bij regelmatige consumptie verminderen.Macawortel heeft een hoge voedingswaarde: het bevat veel mineralen (calcium, potassium, ijzer, magnesium, fosfor, zink), sterolen (zes in aantal), en minstens twintig essentiële vetzuren, lidpiden, vezels, carbohydraten, proteïne en aminozuren. Taxonomische indeling Rijk: Plantae (Planten)Stam: Familie: Geslacht: LepidiumBekend als: Peruvian ginseng. Maca,



Lobelia inflata (Indianen Tabak)
Lobelia behoort tot de klokjesachtigen (Campanulaceae) en is genoemd naar de botanicus Matthias de Lobel. De plant is afkomstig uit de Verenigde Staten en Canada en groeit daar in weilanden en op moeras¬sige gronden maar kan zonder problemen bij ons als vijverplant gekweekt worden.

Matricaria Chamomilla (Echte Kamille)
Er zijn verschillende soorten kamille, zoals de schijfkamille, de echte kamille en de roomse kamille. De echte Kamille heeft de sterkste werking en wordt op grote schaal geteeld in Hongarije en Oost-Europa maar komt over heel Europa in het wild voor. De plant bloeit vanaf mei tot augustus met aan de toppen bloemen met gele hartjes en witte kroonblaadjes die op het einde van de bloeitijd naar onderen buigen. De bloemen hebben een honingachtige prettige geur. Het blad is fijn vertakt en heeft een geelgroene kleur.

Mentha Piperita (Pepermunt)
Vaste plant uit de Lipbloemenfamilie. Kruising van de Aarmunt (Mentha spicata) en de Watermunt (Mentha aquatica). Van de Pepermunt is de stengel roodpaars aangezet, dit geldt ook voor het jonge blad. Het blad is tegenover elkaar staand (net als bij alle Lipbloemigen). De bloemen staan in schijnkransen, ze zijn roze tot lila, de bloei is van juni tot juli. De stengel is vierkant, de wortel onuitroeibaar met veel uitlopers, Pepermunt groeit graag langs het water, in de schaduw, de plant heeft een grote gevoeligheid voor milieuverontreiniging (vormt dan roest). Vermeerderen gaat via (wortel)stek, de plant is een woekeraar in de tuin. Er zijn ruim 600 Muntsoorten.

Mitragyna speciosa (Kratom)
Kratom is de naam voor het blad van de Mitragyna speciosa, een boom van 3 tot wel 15m hoog die van nature voorkomt in de regenwouden van zuidoost Azië. Het blad bevat meer dan 25 alkaloïden, waarvan mitragynine de belangrijkste is. Het recreatieve gebruik van kratom is vanwege de narcotische werking wereldwijd steeds populairder geworden. Traditioneel werd kratom voornamelijk in Thailand en delen van Maleisië gebruikt. Het gebruik van kratom in deze landen gaat verder terug in de geschiedenis dan er geschreven bronnen zijn, het bezit en gebruik van, en de handel in kratom is tegenwoordig in Thailand ten strengste verboden. Kratom wordt beschouwd als een opiumsubstituut maar met minder kans op lichamelijke verslaving en als een minder schadelijke drug dan cocaïne. Desalniettemin zijn er mensen die dagelijks drie tot tien keer kratom gebruiken om hun verslaving te onderhouden. Waar beginnende gebruikers genoeg hebben aan enkele bladeren, gebruiken habitués tien tot soms meer dan dertig bladeren per dag. Taxonomische indeling Rijk: Plantae (Planten)Stam: Familie: RubiaceaeGeslacht: Mitragyna speciosa Bekend als: Kratom, krathom, ithang, kakuam, Thom, Ketum of Biak

Nepeta Cataria (Kattekruid)
Catmint of kattekruid is een lid van de muntfamilie, de plant kan tot 1 meter hoog worden. De rechtopstaande stengel met gekartelde, hart tot niervormige bladeren heeft witte tot roze bloemetjes en groeit in het wild in bermen, langs spoorwegen en op dijken in heel Europa. Vroeger was dit kruid een veel gebruikt middel bij diverse kwalen, zoals bij een ongunstige werking van de menstruatiecyclus, het werkt rustgevend, zenuwversterkend, en je kan er lekker van slapen. Catmint is een natuurmiddel met veel toepassingen. Taxonomische indeling Rijk: Plantae (Planten)Stam: LamialesFamilie: LamiaceaeGeslacht: NepetaBekend als: Nepeta cataria

Nymphaea caerulea (Blauwe Lotus)
De Blauwe Lotus, Blauwe waterlelie of Egyptische lotus (Nymphaea caerulea), komt zowel in het stroomgebied van de Nijl als in Zuid-Afrika en China voor, ze groeit aan de randen van meren en rivieren.De blauwe lotus heeft in het verleden in een aantal landen een religieuze functie vervuld en werd beschouwt als heilige plant. Vermoedelijk vanwege de hallucinerende alkaloïden die de bloem bevat, de bloem speelt een belangrijk rol in de Egyptische mythologie.De god van de Blauwe waterlelie was Nefertem, hij bracht de bloem als offer aan de zonnegod Ra om de pijn in diens oude lichaam te verzachten. De Egyptenaren waardeerden de aangename geur van de plant en zeker ook de genezende eigenschappen, er zijn veel afbeeldingen waarop vrouwen de bloem vasthouden en de goddelijke geur opsnuiven. Tegenwoordig vermoed men dat de plant ook toen al als recreatieve drug werd gebruikt door deze in wijn te verwerken. Toen in 1922 het graf van Toetanchamon werd geopend, bleek dat het lichaam bestrooid was met blauwe Lotusbloemen. Taxonomische indeling Rijk: Plantae (Planten)Stam: Embryophyta (Landplanten)Familie: Nymphaeaceae (Waterlelies)Geslacht: Nymphaea caeruleaBekend als: Blauwe Lotus, Blauwe waterlelie, Egyptische lotus

Ocinum Basilicum (koningskruid)
Basilicum (Ocimum) is een geslacht uit de lipbloemenfamilie (Labiatae of Lamiaceae). De naam basilicum is terug te voeren op het Oudgrieks, waar 'Basileus' koning betekent, dat is ook terug te vinden is in de alternatieve benaming koningskruid.Basilicum, met name de soort Ocimum basilicum is een kruid dat wordt gebruikt in de keuken. Basilicum heeft een sterke geur en aroma en wordt vooral veel in de Italiaanse keuken en bij tomaatgerechten gebruikt. Het is een veel voorkomend element in verschillende (religieuze) verhalen. In India is het een heilig kruid.Basilicum bevat de stoffen estragol, methyleugenol en safrol. Uit dierproeven en ander onderzoek blijkt dat deze stoffen gentoxisch en daarmee mogelijk kankerverwekkend zijn na inname van zeer grote hoeveelheden (100 tot 1000 keer de te verwachten inname). Bij normaal gebruik van basilicum is er echter geen enkel verhoogd risico op kanker.Basilicum is een vaste plant, maar niet winterhard. In de huiskamer of kas kan de plant wel overwinteren. In de praktijk wordt echter telkens opnieuw gezaaid. Door stekken is de plant ook vegetatief te vermeerderen. De plant wordt ongeveer 45 cm hoog en 30 cm breed. De stengels zijn harig, fijn, geribbeld, vierkantig, vertakt en lichtgroen tot rood aan de basis. De bladeren zijn groot, gekarteld, ovaal, puntig en heldergroen, met een warme en toch frisse, krachtige geur. Basilicum is een belangrijk keukenkruid. De plant bloeit in de nazomer met kleine, geurige, witachtige bloesems, in rondlopende schijnkransen van zes stuks.Het kruid werd als eerste in India gecultiveerd en is in duizenden jaren oude geschriften uitvoerig beschreven. Bepaalde soorten werden Tulsigenoemd en worden ook nu nog door Hindoes vereerd. Het heilige kruid Tulsi is de incarnatie van de godin Lakshmi . In de ayurvedische heelkunde wordt het ingezet bij bronchitis, hoesten, astma en als tegengif bij insectensteken en slangenbeten. Ook de Egyptenaren kenden het Koningskruid, ruim 3500 jr. v. Chr. werd het al door hen geteeld. In graven werden kransen van Basilicumblad gevonden die de doden tegen geesten en demonen moesten beschermen. De legers van Alexander de Grote namen Basilicum mee naar Zuid-Europa.

Papaver somniferum (Slaapbol)
De slaapbol of bolpapaver (Papaver somniferum) is een eenjarige plant die tot de papaverfamilie (Papaveraceae) behoort. Papaver is de bron voor opium en chemische afgeleiden daarvan, morfine en heroïne. In Amerika en Europa zijn papaverzaden legaal omdat ze geen van de alkaloïden bevatten die wel aanwezig zijn in de volgroeide papaverplant, zoals morfine, codeïne, papaverine, en thebaïne. Deze variant van het papaverzaad, Lilac single, is hetzelfde als maanzaad dat vanwege de uitgesproken smaak vooral gebruikt wordt om brood en taart mee te decoreren.Papaver somniferum, ofwel de opium poppy plant, kan ongeveer 1 meter hoog worden en bloeit in de zomer, het laat in de herfst de zaden los. Nieuwe planten komen op in de herfst of lente, de bloemen kunnen uiteenlopende kleuren hebben van wit tot paars en iedere mogelijke tint rood en roze daar tussenin. De plant groeide van oorsprong in Zuidoost-Europa en west-Azië, maar heeft zich verder over deze continenten verspreid en groeit daar nu in het wild, vaak als onkruid. Vervolgens is de plant in het grootste deel van de rest van de wereld geïntroduceerd, inclusief Noord- en Zuid-Amerika. Taxonomische indelingRijk: Plantae (Planten)Stam: Familie: Papaveraceae)Geslacht: Bekend als: slaapbol, bolpapaver, opium poppy

Passiflora incarnata (Maracuja)
De schoonheid van de passiebloem heeft de van oorsprong op het Amerikaanse continent voorkomende plant populair gemaakt. De plant kreeg haar naam in de 17e eeuw, toen het mysterie van de prachtige plotselinge bloeiwijze werd vergeleken met de Passie van Christus. De bladeren, de stam en de bloemen zijn de delen welke medicinaal worden gebruikt. Er zijn vele varianten (ruim 500!) van deze plant, maar Passiflora incarnata wordt het meest medicinaal toegepast. Het is een van de meest onderzochte geneeskrachtige planten, en de werking is keer op keer bewezen. De plant dankt haar geslachtsnaam aan de gelijkenis die de bloem vertoont met de pijniginginstrumenten die gebruikt werden bij de kruisiging van Christus. De roodviolette ring van bijkroonbladeren doet bijv. denken aan de doornenkroon en de drie stampers aan de spijkers in de handen en voeten van Jezus. Spaanse missionarissen viel dit op. De soortnaam 'incarnata' betekent 'vleeskleurig', en wordt ook wel uitgelegd als 'opnieuw vlees geworden', dus wedergeboren. De passiebloem werd in Peru ontdekt door de Spaanse dokter Monardes, in 1569, hij beschreef het lokale gebruik van de plant en nam haar mee naar de ‘Oude Wereld’ waar ze als kruidenthee werd gebruikt. De Spaanse veroveraars van Zuid-Amerika leerden hoe zij het kruid diende te gebruiken van de Azteken en al snel werd de plant gecultiveerd in Europa. Sinds haar ontdekking is de Passiebloem in gebruik als een verdovend en krampverlichtend middel. indianen in het Amazonegebied gebruiken de plant als een licht verdovend middel en als medicijn tegen hoofdpijn, bij kneuzingen en als pijnstiller. Taxonomische indeling Rijk: Plantae (Planten)Stam: Familie: PassifloraceaeGeslacht: Passiflora incarnataBekend als: Passiebloem, Maracuja, Maypop

Peganum harmala (syrische wijnruit)
De Syrische Wijnruit is ook bekend onder de namen Esfand en Harmal en heeft een interessante oosterse geschiedenis. In Turkije worden delen van de plant in bosjes opgehangen in huizen en voertuigen ter bescherming tegen 'het boze oog'. In Iran wordt het als wierrook gebruikt om zowel de omgevingslucht als de geest te zuiveren.

Psychotria viridis (Chacruna)
Psychotria viridis, ook bekend als Sami Ruca of Chacruna, behoort tot de Rubiaceae (koffiefamilie). P. viridis bevat een hoog gehalte psychedelische tryptamines, en is bekend als sjamanistisch, genezend additief in traditionele ayahuasca in het Amazone gebied. Het is de plant die de Santo Daime en UDV gebruiken in hun sacramenten (daime en vegetal-hoasca).. Taxonomische indeling Rijk: Plantae (Planten)Stam: Familie: RubiaceaeGeslacht: Psychotria viridisBekend als: Chacruna, Sami Ruca.

Rosa canina (Rozenbottels)
De rozenbottel is de vlezige vrucht van een roos, botanisch gezien is de bottel niet alleen opgebouwd uit het endocarp, het exocarp en het mesocarp, maar vormt de opgezwollen bloembodem, net zoals bij de appel, het vruchtvlees. Afhankelijk van de soort en variëteit van de roos kan de kleur rood, oranje, purper of zwart zijn en de vorm varieert van rond of langwerpig tot flesvormig. De rozenbottel komt voor in Europa, Azië, Zuid-Amerika en Noord-Amerika. Van rozenbottels wordt onder andere vitamine C rijke jam gemaakt, daarnaast bevat de rozenbottel ook vitamine A, B1 en B2. Voor dieren is de rozenbottel een goede vrucht om de winter door te komen, zo zijn in de Maasheggen, rozenbottels het voornaamste voedsel voor vogels als de koperwiek en de kramsvogel in de wintermaanden.Al eeuwen zijn rozenbottels een essentieel onderdeel van de westerse (natuur-) geneeskunde, in de eerste eeuw werd er in de 'Naturalis Historia' al melding van gemaakt en tot op de dag van vandaag wordt rozenbottelthee gedronken als remedie tegen diverse aandoeningen. Rozenbottels zitten ‘bomvol’ met bioactieve stoffen die aantoonbaar een heilzame werking hebben en bevatten een extreem hoog gehalte vitamine C. Zeelieden gebruikte rozenbottels voor de bestrijding van scheurbuik en ook nu nog vormen ze een belangrijke bron van dit onmisbare vitamine, wie kent niet Roosvicee? De rozenbottel is een superfruit. Taxonomische indeling Rijk: Plantae (Planten)Stam: Embryophyta (Landplanten)Familie: Geslacht: Rosa caninaBekend als: Rozenbottel, Hondsroos

Salvia divinorum (Salvia)
Salvia Divinorum komt in het wild niet voor, het is gecultiveerd door de Mazatec-indianen in de Oaxaca bergen van Zuid-Mexico. De plant wordt op geïsoleerde, vochtige en geheime plaatsen gekweekt voor gebruik door sjamanen. In West-Europa komt de plant wel voor als tuinplant met een vierkantige, ietwat harige stengel en bladeren die zacht aanvoelen. De plant wordt al duizenden jaren bij rituelen door sjamanen van de Mazatec-indianen gekauwd. Het verandert licht de zintuiglijke waarneming en beleving van tijd en ruimte. Door kauwen van het blad ontstaat een langer aanhoudend effect dan bij het, in het westen gebruikelijke, roken. Bij roken in een pijp wordt een korte zeer intense atypische hallucinatie ervaren (meestal niet langer dan tien minuten). De meeste gebruikers beschrijven de ervaring als prettig en soms zelfs spiritueel. Anderen vinden de ervaring daarentegen juist beangstigend en te intens. Frequent wordt een (tijdelijk) gevoel van controleverlies als angstwekkend effect gemeld, waarbij de waarneming van de omgeving wegvalt en elk gevoel voor hoogte en diepte verdwijnt, de gebruiker vreest in een plat tweedimensionaal vlak te worden opgenomen. Er is met name voor nieuwe gebruikers en experimenteerders het risico van overdosering of een onderschatting van de effecten. Taxonomische indeling Rijk: Plantae (Planten)Stam: Embryophyta (Landplanten)Familie: Lamiaceae (Lipbloemenfamilie)Geslacht: Salvia (Salie)Soort: Salvia divinorum

Salvia officinalis (Echte Salie)
Echte Salie (Salvia officinalis) behoort tot de lipbloemenfamilie (Labiatae of Lamiaceae) en wordt vooral gebruikt als kruid. Salie is met name bekend uit de Italiaanse keuken. De plant wordt 40-80 cm hoog. De bladeren zijn dik, grijs en sterk aromatisch met diepe ingezonken nerven. De bladrand is fijn gekarteld-getand of bijna gaafrandig. De stengel kan onderaan houtig zijn. Salie bloeit in juni en juli met 2-3 cm lange, blauwpaarse, soms witte of roze bloemen. De kroonbuis heeft van binnen een krans van haren. De bloeiwijze bestaat uit twee schijnkransen en vier tot acht bloemen, de vrucht is een vierdelige splitvrucht.Salie komt van oorsprong uit landen in de Balkan en rond de Middellandse Zee. Salie vindt men overal in Zuid Europa, tot op een hoogte van 800 meter en is vaak te zien in de tuinen van de Provence, het wordt nu overal gekweekt, en komt nog zelden verwilderd voor.Het geslacht Salie telt ca. 900 soorten, die voorkomen in tropische en subtropische gebieden maar ook naar de gematigde streken uitstralen. In Nederland (Rivierendistrict) en Belgie (voornamelijk Maasdal) komt alleen veldsalie (S. pratensis) voor. Veldsalie is in Nederland tegenwoordig een beschermde plant. Taxonomische indeling Rijk: Plantae (Planten)Stam: Familie: Labiatae (Lipbloemigen)Geslacht: Salvia officinalisBekend als: Lavendelbladsalie,

Scutellaria laterifolia (Skullcap, Glidkruid)
Scullcap is lid van de familie der munt-achtigen en heeft haar naam te danken aan de schedel-vormige bloemkelk en de vorm van de gedroogde zaden. Het is een overblijvende struik met fraaie blauwe bloemen die in paren groeien op een enkele halm. Scutellaria lateriflora groeit in Europa, het oosten van de Verenigde Staten, China en Rusland in vochtige bossen. De hele plant wordt gebruikt maar met name de wortel wordt in de traditionele Chinese geneeskunde gebruikt, hierop zijn ook de meeste studies gedaan. Scullcap wordt gezien als kalmerend middel bij zenuwtrekjes (spasmen) en slapeloosheid, vaak gecombineerd met valeriaan. Het werd gebruikt als remedie tegen epilepsie en zenuwpijn, de Chinese variant werd in combinatie met andere middelen als ontstekingsremmer gebruikt, om allergische aandoeningen te bestrijden en om de bloeddruk en het cholesterol te verlagen. Te gebruiken bij epilepsie, sint-vitusdans, ontwenningsverschijnselen van drugs en verlichting bij multiple sclerose. Ook heilzaam bij alle nerveuze aandoeningen zoals hoofdpijn, migraine, slapeloosheid, tics en gordelroos. Bij voldoende dosering geeft Glidkruid een marihuana-achtige high, het ontspant en ontremt. Taxonomische indeling Rijk: Plantae (Planten)Stam: Familie: MenthaceaeGeslacht: Scutellaria laterifoliaBekend als: Skullcap, madweed, hoodwort, blue pimpernel, helmetflower, hooded willow-herb.

Tunera Diffusa (Damiana)
Damiana kruid (Turnera diffusa) bestaat uit het gedroogde blad van een relatief kleine struik met aromatische bloemen die voorkomt in de tropische gebieden van Amerika. De Azteken gebruikten Damiana tegen impotentie, de Maya's gebruikten het als genotmiddel en andere indianenstammen zagen het als een geneeskrachtige plant en maakten er thee van. Het is dus een kruid met veel kwaliteiten en mogelijkheden.

Voacanga africana (Voacanga)
Voacanga africana is een kleine, tropische boom (struik) met een hoogte van ± 6m. met blad tot 30cm.lang en geel-witte bloemen. De bloemen produceren bessen met gele zaden. De Voacanga africana is nauw verwant aan de ibogaplant en bevat aan ibogaïne verwante voacangine en voccamine. De bast en zaden van de boom worden in Ghana gebruikt als gif, stimulant, aphrodisiac en ceremonieel psychdelicum. Deze effecten worden veroorzaakt door een complexe mix van iboga alkaloiden zoals voacangine, vocamine, vobtusine, amataine, akuammidine, tabersonine, coronaridine en vobtusine. Van de Voacanga africana wordt tevens latex gewonnen dat wordt gebruikt als toevoeging aan rubber. Het kan weken tot maanden duren voordat de zaden ontkiemen en de zaden en jonge planten zijn extreem gevoelig voor schimmels. Taxonomische indeling Rijk: Plantae (Planten)Stam: MagnoliophytaFamilie: ApocynaceaeGeslacht: V. africanaBekend als:

Zingiber officinale (Gember)
Gember is een veel in de keuken gebruikte specerij met een scherpe, maar voor de liefhebbers aangename smaak, het wordt gewonnen uit de wortelstok van de gemberplant, Zingiber officinale.Gember zou voor het eerst in Europa gebracht zijn door Marco Polo, die het in China had gezien. Het wordt daar al 3000 jaar geteeld. Vooral in Duitsland werd gember erg geliefd. De Spanjaard Mendoza bracht de gemberteelt in het begin van de 16e eeuw naar West-Indië.Gemberplanten worden vermeerderd door ze te scheuren. De meeste gember komt van oudsher uit India. Ook West-Afrika, Jamaica, Nigeria, Japan en China zijn grote producenten.