1. 
   dichterlijke vrijheid
   Term uit de stijlleer ter aanduiding van het feit dat een dichter afwijkt van het gangbare taalgebruik. De redenen kunnen verschillend van aard zijn. Zo gebruikt Feith een syntactisch afwijkende constructie als archaïsme om het verleden op te roepen in de regels:

    In ouden t...
   Gevonden op http://www.dbnl.org/tekst/bork001lett01_01/
   
   

Tip: dubbelklik op een woord om de definities daarvan te zien.