Knechtebrakke definitie

Knechtebrakke

(ruwe, onstuimige) jongen - Voorbeeld: ‘Over straat stapte Alma, zeegbaar en wanneer knechtebrakken haar uitscholden voor “vlaskop”, vervolgde zij zonder ommekijken hare weg’
Gevonden op https://dbnl.org/tekst/leme001taal02_01/leme001taal02_01_0014.php

---