de plug zelfst.naamw. (m./v.) Uitspraak: [ plʏx ] Verbuigingen: plug gen (meerv.) voorwerp waarmee je een boorgat opvult voor je er een schroef in draait Synoniemen: muurplug prop spon spongat 
1) Afdichtmiddel 2) Bevestigingskokertje 3) Bouwmateriaal 4) Schroeftap 5) Schroefpijpje 6) Schroefhouder 7) Bout 8) Bevestingsmlddel 9) Bevestingingsmiddel 10) Bevestigingsmiddel 11) Houten pin 12) Afsluitmiddel 13) Mondstuk 14) Verbindingsbout 15) Wig 16) Verbindingscomponent 17) Elektrisch inzetstuk 
wig, prop
lummel, ploert (toon de herkomst via de etymologiebank)
Oorspr. een prop van hout of vezelmateriaal (Rawlplug) die in een geklopt of geboord gat in een muur werd geslagen om daarin een schroef of ander bevestigingsmiddel met schroefdraad aan te brengen. Na c. 1950 doorgaans van kunststof. (Haslinghuis)
wig, prop
(Eng: plug) Pen aan het uiteinde van een elektrische kabel of draad waarmee via een bus of een contactdoos een elektrische verbinding kan worden gerealiseerd.
1> kleine houten keg waarmee men een duvel vastzet. Zie deutel/ark . 2> in het algemeen: een stop waarmee men een kleine opening sluit. In het bijzonder de verkorting van de term lensplug .
(= Stekker).
Uit `De lagere vaktalen: Timmermanstaal` 1914 kleine houten tap, dien men in een muur slaat om er beter een nagel te doen inhouden.
Een plug is een soort kunststof buisje dat hol is en waarin je een schroef kunt draaien. Een plug stop je in een boorgat. Als je een schroef in een plug draait, buigt de plug een beetje open. Daardoor zet de plug zichzelf stevig vast in een boorgat. Het gebruik van pluggen maakt verbindingen sterker.
Pinnen van hout of metaal die worden gebruikt om de verbinding van twee stukken hout te verstevigen; is tevens de benaming voor dunne ronde staafjes hout
[Straattaal] iemand die alles voor je kan regelen (fixen)