de rollator zelfst.naamw. (m.) Uitspraak: [ rɔ'latɔr ] Afbreekpatroon: rol·la·tor Verbuigingen: rollators (meerv.) hulpmiddel waaraan iemand die moeilijk loopt steun heeft, op kan zitten en spullen mee kan vervoeren 
1) Looprekje 2) Boodschappenwagen 3) Medisch hulpmiddel 4) Wandelwagen 5) Invalidenwagentje 6) Loophulpmiddel 7) Hulpmiddel bij het lopen 8) Hulpmiddel voor ouderen 9) Vierwielig voertuig 10) Looprek 11) Looprek met wielen 12) Looprek op wielen 13) Loophulp 14) Hulpmiddel 15) Loopkar voor bejaarden 
Een rollator is meestal gebouwd van een lichtmassa stalen buizenframe (in hoogte verstelbaar), met vier (soms drie) wieltjes met rubberen bandjes. Het apparaat is voorzien van twee handgrepen met handremmen. Deze handremmen kunnen worden vastgezet. De rollator kan worden voorzien van een klein mandje en van een eenpersoonsbankje waarop men kan uitr...
looprek
looprek met wielen (toon de herkomst via de etymologiebank)
Een 'rollator' is een hulpmiddel bij het lopen voor ouderen en mensen die vanwege een lichamelijke beperking slecht ter been zijn. De rollator werd in 1978 uitgevonden door de Zweedse Aina Wifalk, die zelf door polio gehandicapt was.
bepaald in Nederland ontworpen looprek
Een rollator is een van wieltjes voorziene wandelsteun voor bejaarden en andere mensen die moeilijk ter been zijn. [basiswoordenlijst groep 3]
looprek dat is voorzien van wielen, dat gebruikt wordt door mensen die niet meer goed ter been zijn