de stereoscoop zelfst.naamw. (m.) Verbuigingen: stereoscopen optisch instrument dat twee naast elkaar liggende afbeeldingen voor het oog verenigt tot een enkel ruimtelijk driedimensionaal beeld van het voorwerp 
1) Speelgoed 2) Optisch instrument 3) Driedimensionale kijker 
optisch instrument
optisch instrument (toon de herkomst via de etymologiebank)
Een 'stereoscoop' is een toestel om de twee plaatjes van een stereogram apart en scherp met beide ogen te kunnen bekijken, op andere afstand dan waarop de ogen zijn gericht. Er zijn verschillende typen stereoscopen, gebaseerd op het gebruik van lenzen en/of spiegels.
Kijkers waarin een tweetal stereoscopische afbeeldingen worden samengevoegd tot één afbeelding waarin schijnbaar diepte kan worden gezien. (AAT-Ned)
optisch instrument
(Eng: stereoscope) Een binoculair optisch instrument dat kan worden gebruikt voor het bekijken van twee beelden die elk een klein afwijkende afbeelding van hetzelfde object of gebied hebben. Diegene die van een dergelijk instrument gebruik maakt, neemt een mentaal drie-dimensionaal beeld van het object of het gebied waar.