tuigen werkw. Verbuigingen: tuigde Verbuigingen: getuigd 1) een zeilschip een bepaald tuigage geven 2) een dier inspannen in een tuig 3) getuigen 4) geschikt zijn voor arbeid in een tuig van een paard Zie ook: tuig Bron: WikiWoordenboek . Synoniemen: optuigen 
1) Optuigen 2) Toerusten 3) Optakelen 4) In orde maken 5) Inspannen 6) Inspannen van paarden 7) Een paard inspannen 
een schip voorzien van de nodige lijnen en zeilen om het zeilklaar te maken; optuigen; uitrusten; toetakelen een paard van tuig voorzien
betalen (toon de herkomst via de etymologiebank)
• [archaïsch] eruitzien. • [ov] [scheepvaart] een zeilschip een bepaald tuigage geven,. •"dichterlijk": getuigen • [inerg] [veeteelt] geschikt zijn voor arbeid in een tuig van een paard. • [ov] [veeteelt] een dier inspannen in een tuig.
Een scheepsonderdeel waarop het tuig wordt aangebracht gebruiksklaar maken (bijvoorbeeld een ra, pompspil, kluiverboom enz.). Ook het optuigen van een schip (zie optuigen).
1> de tuigage aanbrengen, dus van mast en staand want en eventueel ook lopend want voorzien. 2> de zeilen aanslaan en ophijsen. Meestal optuigen genoemd.
De volledige uitrusting waarmee een groep dieren aan een voertuig is vastgemaakt.