het wonder zelfst.naamw. Uitspraak: [ ˈwɔndər ] Afbreekpatroon: won·der Verbuigingen: wonderen (meerv.) bovennatuurlijke gebeurtenis die door goddelijke krachten wordt veroorzaakt Voorbeeld: 'wonderen verrichten' Synoniem: mirakel wonder boven wonder (<dit zeg je als iets heel onwaarschijnlijks toch gebeurd is>) 'Wonder boven won...
1) Koosnaam 2) Iets buitengewoons 3) Onverklaarbare gebeurtenis 4) Onverklaarbaarheid 5) Bovennatuurlijke gebeurtenis 6) Iets onverklaarbaars 7) Bovennatuurlijk feit 8) Bijzonder voorval 9) Mirakel 10) Wonderkind 11) Wonderlijk 12) Bijzondere gebeurtenis 
in: Voorbeeld: ‘'k weet wonder’: zich afvragen, nieuwsgierig zijn (DB) - Voorbeeld: ‘Een zekere avond (...) vraagt Prutske bij 't terugkomen van de wandeling: - Vader, 'k weet wonder hoe het eerste vertelseltje heten zal?’
mirakel
mirakel (toon de herkomst via de etymologiebank)
•een gebeurtenis waaraan een bovennatuurlijke oorsprong toegeschreven wordt.
een uitzondering op de natuurwetten die ontsnapt aan wetenschappelijke verificatie omdat het niet naar eigen wil kan worden herhaald maar afhankelijk is van de noodzaak van genade. Ze vormt het bewijs van God dat een Heer kan leveren daar, wetenschappelijk gezien, incidenteel de macht van de tijdconditioneringen sterker kan blijken te zijn dan een ...
mirakel
(Ook mirakel) niet natuurlijk te verklaren, op goddelijke ingreep berustende gebeurtenis, vaak toegeschreven aan de voorspraak bij God van een heilige die men aangeroepen heeft.