De 'ß', die in het Duits 'Eszett' (es-tset) of 'scharfes s' (scherpe s) wordt genoemd, is volgens de simpelste theorie oorspronkelijk een ligatuur van de ſ (lange s) en de z uit het 'Frakturschrift' (drukwerk) of het 'Sütterlinschrift' (handschrift). Op Nederlandse scholen wordt de ß vaak 'Ringel-s' genoemd.