de glans zelfst.naamw. (m.) Uitspraak: [ xlɑns ] 1) weerspiegeling van een glad en glimmend oppervlak Voorbeeld: 'de glans van goud' 2) iets extra's waardoor iets mooier is Voorbeeld: 'De revolutie heeft zijn glans verloren.' met glans (met een mooi resultaat) 'met glans slagen voor je examen' Synoniemen: blankheid...
1) Politoer 2) Gloor 3) Glanslaag 4) Straling 5) Hoogtepunt 6) Blankheid 7) Zachte gloed 8) Glorie 9) Blink 10) Luister 11) Flonkering 12) Licht 13) Reflectie 14) Afschijn 15) Vol gloed 16) Poetsmiddel voor kachels 17) Clou 18) Opzien 19) Het wezenlijke 20) Helderheid 21) Heerlijkheid 22) Poel 23) Schijn 
eikel - Jaar van herkomst: 1686 (WNT eikel )
Let op: Spelling van 1858 een houten toestel, met rollen en staven, waarop de, uit schapenwol en zijde vervaardigde, stoffen bereid worden
eikel (toon de herkomst via de etymologiebank)
weerspiegeling van een glad oppervlak vb: het hout is erg glad: er ligt helemaal een glans over
'Glans' is een eigenschap die optreedt wanneer de oppervlakte van een materiaal zo glad is, dat het reliëf kleiner is dan de golflengte van zichtbaar licht. Glans is een onderdeel van hoe objecten visueel gepercipieerd worden.
schijnsel
Glans is fonkeling of glinstering; gloed; de weerkaatsing van zonlicht. [basiswoordenlijst groep 6]
(Eng: gloss) 1. Verklaring tussen de regels van een tekst of kanttekening. 2. Het visuele effect afkomstig van een wazige belichting, zoals dat wat afkomstig is van een met was gewreven of glanzend oppervlak.
De weerschijn op het oppervlak van een mineraal; de mate waarin die weerschijn zich aan het oog voordoet.
optische eigenschap van een oppervlak waardoor het licht kan worden weerkaatst. 
Een weerspiegelende oppervlaktekwaliteit die minder stralend is dan hoogglans en die meer een gevoel van glans dan van diepte aan de afwerking geeft.
eikel