de ictus zelfst.naamw. (m.) Uitspraak: [ 'ɪktʏs ] Verbuigingen: ictussen (meerv.) 1) hoofdaccent van een woord in poëzie of zang literatuur Voorbeeld: 'De ictus bepaalt het ritme van een gregoriaanse melodie.' 2) epileptische aanval medisch Gevonden op https://woorden.org/woord/Ictus
Term uit de prosodie voor het hoofdaccent (accent) in het heffingsvers of in het metrische (metrum) vers. Zo kan men in de tweede regel van de beginstrofe van het gedicht ‘Satyr en Christofoor’ van Nijhoff op grond van de oppositie tussen de woorden ‘water’ en ‘land’ aan twee van de drie beklemtoonde syllaben (‘wa’, ‘dan’ en ‘... Gevonden op https://dbnl.org/tekst/bork001lett01_01/bork001lett01_01_0010.php
Etym: Lat. ictus = stoot, slag, maatslag, maat. - Term uit de prosodie voor het hoofdaccent in het heffingsvers of in het metrische (metrum) vers. Zo kan men in de tweede regel van de eerste strofe van het gedicht `Satyr en Christofoor` van Nijhoff op grond van de oppositie tussen de betekenis van de woorden `water` en `land` aan twee van de... Gevonden op https://dbnl.org/tekst/dela012alge01_01/dela012alge01_01_02293.php