kreuken werkw. Uitspraak: [ ˈkrøkə(n) ] Afbreekpatroon: kreu·ken Vervoegingen: kreukte (verl.tijd enkelv.) Vervoegingen: heeft, is gekreukt (volt.deelw.) kreukels maken of krijgen Voorbeelden: 'papier kreuken' , 'Mijn broek is gekreukt.' Zie ook: kreuk 
1) Vouwen krijgen 2) Kreukelen 3) Knorren 4) Kronkelen 5) Brommen 6) Rimpelen 7) Kniezen 8) Kneuzen 9) Ongewenst vouwen 10) Verhoetelen 11) Frommelen 12) Plooien 13) Verfrommelen 14) Valse vouwen krijgen 
vouwen maken
vouwen maken (toon de herkomst via de etymologiebank)
vouwen maken
Een proces dat voorkomt bij materialen als papier, karton, velijn of stof, waarbij het materiaal gekreukt, gevouwen, scheef getrokken of geribbeld wordt