Lat. 'altare', offertafel: altaarstuk dat vooral aan het einde van de 15e en het begin van de 16e eeuw in Duitsland en de Lage Landen geliefd is. Het middendeel, de altaarschrijn, wordt omvat door twee uitklapbare panelen, die aan de binnen- en buitenkanten uitgesneden of geschilderde taferelen bevatten.