Een recluus was een kluizenaar of kluizenares die zich liet inmetselen in een zeer kleine ruimte ('cel'), welke meestal tegen een kerk was aangebouwd met een venster aan de binnenkant dat uitzicht gaf op het altaar in de kerk. Voor hun levensonderhoud waren ze afhankelijk van de vrijwillige giften die omwonenden kwamen brengen.