seculier bijv.naamw. Uitspraak: [ sekyˈlɪr ] Afbreekpatroon: se·cu·lier 1) als iets of iemand niet te maken heeft met een godsdienst of de kerk Voorbeeld: 'religieuze en seculiere joden' Antoniem: religieus Synoniem: werelds seculiere staat (staat die neutraal staat tegenover alle religies) 2) niet behorend tot een ...
1) Niet tot dieren behorend 2) Wereldlijk 3) Seculair 4) Niet geestelijk 5) Onkerkelijk 6) Wereldheer 
Seculier betekent “niet aan religie gebonden” en verwijst naar zaken die losstaan van geloof of religieuze invloed. Een seculiere staat, bijvoorbeeld, functioneert onafhankelijk van religieuze instellingen en baseert beleid en wetgeving niet op geloofsovertuigingen. Het begrip duidt daarmee op een wereldlijke benadering, vrij van kerkelijke inm...
wereldlijk
wereldlijk (toon de herkomst via de etymologiebank)
Zonder te verwijzen naar religie (wereldlijk)
wereldlijk, niet tot een orde of congregatie behorend.
niet-godsdienstig, wereldlijk WOORDFEIT: Seculier wordt tegenwoordig meestal gebruikt als het tegenovergestelde van religieus , godsdienstig of specifiek kerkelijk. En s ecularisatie is ‘ontkerkelijking’ of - in ruimere zin - het proces waarbij een maatschappij steeds minder beïnvloed wordt door godsdienst en geloof. Toch drukt seculier niet a...
wereldlijk geestelijke
[Let op: mogelijk oud Nederlands van 1400-1800] wereldlijk
(volgens van dale) onkerkelijk nog maar de helft van de bevolking gelooft in God. Daarmee is Nederland een van de meest seculiere landen ter wereld
Latijn: saecularis, werelds: aanduiding van priester die geen lid is van een orde of congregatie, een zogenaamde wereldheer.
wereldlijk, niet-godsdienstig
niet aan religie gebonden Voorbeeld: Nederland is een seculier land met haar vele inwoners die niet in God geloven.