de teugel zelfst.naamw. (m.) Uitspraak: [ ˈtøxəl ] Afbreekpatroon: teu·gel Verbuigingen: teugels (meerv.) riem(en) waarmee je een rijdier of trekdier bestuurt Voorbeeld: 'aan de teugels trekken' de teugels aanhalen (strenger worden) de teugels laten vieren (minder streng worden) iemand de vrije teugel geven (iemand zijn of haar eigen g...
1) Breidel 2) Leireep 3) Lijn 4) Paardensportterm 5) Paardentuig 6) Paardenriem 7) Paardenlijn 8) Paardentoom 9) Lei 10) Leiband 11) Leidsel 12) Leiriem 13) Riem voor paarden 14) Riem 15) Toom 16) Plaats in Gelderland 
[Mil. Woordenboek, spelling van 1861 ``Teugel``] Zie Paardentuig
toom
toom (toon de herkomst via de etymologiebank)
•riem of koord waarmee men een last- of rijdier besturen
toom
Teugels horen tot de tuigage en zijn leren riemen die vastzitten aan het bit om een paard een bepaalde richting op te dwingen of te laten stoppen. [basiswoordenlijst groep 3]
Gedeelte van de veren om de ogen.
Deel van de kop tussen snavelbasis en ogen.