het timbre zelfst.naamw. Afbreekpatroon: tim·bre onderscheidend geluid (van een instrument of stem) Voorbeeld: 'Aan het timbre kun je een instrument herkennen.' Synoniemen: : klankkleur, toonkleur Synoniemen: intonatie klank klankkleur klanktint stem toon 
1) Toonkleur 2) Stem 3) Toon 4) Klok zonder lepel 5) Stemkleur 6) Klankkleur 7) Klankgehalte 8) Muziekterm 9) Klanktint 10) Klank 11) Trilling in de zangstem 12) Intonatie 
klankkleur
klankkleur (toon de herkomst via de etymologiebank)
de klankkleur, het eigen karakter van stem of instrument.
'Timbre' of 'klankkleur' is het onderscheidende vermogen van tonen van dezelfde toonhoogte in een klank. Hoewel de term klankkleur wordt gebruikt als synoniem voor timbre, worden kleuren uit het optische spectrum gewoonlijk niet verbonden aan bepaalde klanken.
(Eng: timbre) De kwaliteit die het geluid van de stem of een bepaald instrument van dat van andere stemmen of instrumenten doet onderscheiden. Dit is hoofdzakelijk het gevolg van de harmonische content van het geluid.
Klankkleur, het karakteristieke in het geluid van een stem.
Een perceptuele dimensie van geluid. Komt overeen met complexiteit.
klankkleur.
Vakterm voor ijskast.
Vakterm voor ijskast.
Toonkleur, klankleur van een instrument
Het eigene of karakteristieke in de klank van een instrument of een stem. Het timbre vormt de belangrijkste grondslag voor de klankverschillen tussen de diverse muziekinstrumenten wanneer zij dezelfde muzieknoot spelen