de bevelhebber zelfst.naamw. (m.) Uitspraak: [ bəˈvɛlhɛbər ] Afbreekpatroon: be·vel·heb·ber Verbuigingen: bevelhebbers (meerv.) aanvoerder van het leger Voorbeeld: 'opperbevelhebber' Synoniemen: aanvoer aanvoerder baas beheerser commandant gebie gebieder kapitein meester overste 
1) Gebieder 2) Gezagvoerder 3) Commodore 4) Meester 5) Commandant 6) Veldheer 7) Overman 8) Overste 9) Kapitein 10) Aga 11) Aanvoerder 12) Hoofdman 13) Beheerser 14) Bevelvoerder 15) Bewindhebber 16) Legeraanvoerder 17) Baas 18) Legerleider 19) Emir 20) Officier 21) Iemand die het bevel voert 
[Mil. Woordenboek, spelling van 1861 ``Bevelhebber``] Ieder aanvoerder van een troepenkorps
commandant
commandant (toon de herkomst via de etymologiebank)
persoon die de leiding heeft bij politie of brandweer vb: hij is bevelhebber in het leger Synoniem: commandant
commandant