uitbreken werkw. Uitspraak: [ˈœydbrekə(n)] Vervoegingen: brak uit (verl.tijd enkelv.) 1) (een ruimte) groter maken door een muur weg te halen Vervoegingen: heeft uitgebroken (volt.deelw.) Voorbeeld: `We hebben de keuken uitgebrok...
1) Losbarsten 2) Losbreken 3) Losmaken 4) Ontsnappen 5) Ontsnapping 6) Ontstaan 7) Ontvluchting 8) Slopen 9) Uitbarsten 10) Uitbraak 11) Vluchten 12) Wegbrokkelen 
Onder uitbreken verstaan we het plotseling omhoogschieten van een stagnerende koers. ( > beleggen > algemene terminologie)
Uitbreken is het plotseling omhoogschieten van een stagnerende koers staat bekend als uitbreken.
Het weghalen van overtollige knoppen om betere bloemen of vruchten te krijgen. 
er niet door getroffen worden, niet gepakt worden vb: hij is uitgebroken uit de gevangenis
onverwachtse en onbedoelde beweging van iets. Bij ankers: het uit de bodem loskomen. Bij lieren: het over elkaar heen springen van de tanden van de tandwielen, soms het uitwippen van de pal op een kamrad
Het plotseling omhoogschieten van een lange tijd stagnerende koers.
Onverwachts omhoog schieten van een stagnerende koers.
Plotseling omhoogschieten van een stagnerende koers.
Boven het anker komen, met de ankertros of -ketting stijf, en het anker uit de bodem lostrekken.