advenant bijv.naamw. 1) naar advenant: in overeenstemming met het voornoemde 2) navenant 
1) Naar verhouding 2) Evenredigheid met het vorige 
[Let op: Spelling en uitleg uit 1890] naar, naar gelang; meestal navenant.
Let op: Spelling van 1858 Fr., bekwaam, geschikt; naar advenant, in de apotheken, quid pro quo geven, de medicijnen verwisselen
navenant (toon de herkomst via de etymologiebank)
[Let op: mogelijk oud Nederlands van 1400-1800] overeenkomst, bij gevolg, bij gelijke
in de juiste verhouding.