affirmatief bijv.naamw. Uitspraak: [ ɑfirma'tif ] Afbreekpatroon: af·fir·ma·tief 1) bevestigend Voorbeeld: 'een vraag affirmatief beantwoorden' 2) als het gaat om affirmatie psychologie Voorbeeld: 'affirmatief denken' 
1) Bekrachtigend 2) Bevestigend 
aangevend het ergens mee eens te zijn; bevestigend; bekrachtigend als bevestigend tussenwerpsel gebruikt: ja; akkoord; inderdaad; begrepen; gedaan bevestiging
bevestigend
bevestigend (toon de herkomst via de etymologiebank)