afnemen werkw. Uitspraak: [ ˈɑfnemə(n) ] Afbreekpatroon: af·ne·men Vervoegingen: nam af (verl.tijd enkelv.) 1) wegnemen of afpakken (van iemand) Vervoegingen: heeft afgenomen (volt.deelw.) Voorbeelden: 'bloed afnemen bij een patiënt' , 'iemands eigendommen zo maar afnemen' Synoniem: ontnemen stof afnemen (met een doek stof we...
1) Teruglopen 2) Teruggaan 3) Verlopen 4) Tegen wil en dank ontnemen 5) Slinken 6) In omvang dalen 7) Inkopen 8) Inkrimpen 9) Inperken 10) Slabakken 11) Verslaan 12) Dalen 13) Slijten 14) Onttroggelen 15) Ontnemen 16) Ebben 17) Achteruitgaan 18) Naar beneden gaan 19) Verwijderen 20) Bedaren 21) Verzwakken 
(Let op: oude spelling) vrijmaken, demagnetiseren. (Zie aldaar).
[Mil. Woordenboek, spelling van 1861 ``Afnemen``] De voorwagen van de affuit van den vuurmond A. om hem in werking te stellen. Het geschiedt in het avanceren of in het retireren; in het eerste geval is de monding van den vuurmond van den vijand afgekeerd; de affuit moet dus, na van den voorwagen afgenomen te zijn, eene dubbele wending maken,...
uitdr.: Voorbeeld: ‘het iemand afnemen’: iemand het woord afnemen.
• [ov] "iemand iets ~": iemand iets doen verliezen. • [ov] een bepaalde hoeveelheid kopen bij een producent. •"stof ~": met een zachte doek stof van meubelen verwijderen • [erga] minder groot of talrijk worden.
Afnemen: reiniging door het met een vochtige zachte doek opnemen van los opliggend en/of los aanhangend vuil.
Uit `De lagere vaktalen: De tabakbewerkerstaal` 1914 tabak weghalen uit droogschuur.
Het afnemen van criminele winsten via ontneming, (hogere) geldboete, verbeurdverklaring, of schadevergoedingsmaatregel.