de baccalaureus zelfst.naamw. (m.) Verbuigingen: baccalaurei Verbuigingen: baccalaureusje 1) academische titel, te behalen na drie tot vier jaar hoger onderwijs 2) iemand die het baccalaureaatsexamen heeft behaald 
1) Afstudeertitel 
In Nederland, vóór de invoering van de bachelor-masterstructuur in 2002: iemand die het baccalaureaat heeft verkregen na een vierjarige hbo-opleiding, bv. in richtingen als bestuurskunde, economie, juridische dienstverlening en lerarenopleiding; tot 1981 ook: iemand die een vijfjarige universitaire studie na vier jaar verkort afsluit; in België ...
iem. met baccalaureaatsgraad (toon de herkomst via de etymologiebank)
'Baccalaureus' (afgekort: 'bc.' (hbo) of 'bacc.' (wo)) is een titel uit het hoger onderwijs die iemand verwerft na het behalen van het examen van een 3- of 4-jarige opleiding aan een hogeschool. In Nederland is naar aanleiding van de oprichting van de Faculteit Katholieke Theologie (FKT) van de Universiteit van Tilburg wel mogelijk om de door de Ro...
[Let op: mogelijk oud Nederlands van 1400-1800] geleerde, academici, (de laagste graad)
Zij die een baccalaureaat hebben behaald