beklimmen werkw. Uitspraak: [ bəˈklɪmə(n) ] Afbreekpatroon: be·klim·men Vervoegingen: beklom (verl.tijd enkelv.) Vervoegingen: heeft beklommen (volt.deelw.) klimmen op Voorbeelden: 'de Mount Everest beklimmen' , 'de maatschappelijke ladder beklimmen' Synoniem: bestijgen Synoniemen: bestijgen Spreekwoorden en zegswijzen • om een ...
1) Bestijgen 2) Beklauteren 
ergens op klimmen vb: zij hebben het plan om die berg te gaan beklimmen
• [ov] naar de top van iets, zoals een berg, klimmen.
Beklimmen betekent ergens op klimmen. [basiswoordenlijst groep 3]