bubbelen werkw. Uitspraak: [ 'bʏbələ(n) ] Afbreekpatroon: bub·be·len Vervoegingen: bubbelde (verl.tijd enkelv.) Vervoegingen: heeft gebubbeld (volt.deelw.) bubbels maken Voorbeeld: 'Hier en daar bubbelde het moeraswater.' Zie ook: bubbel 
1) Luchtbelletjes vertonen 
in beweging zijn door opstijgend(e) lucht of gas