de cenobiet zelfst.naamw. (m.) monnik en moniaal die in een georganiseerde gemeenschap leeft 
1) Kloosterling 2) Kloosterbroeder 3) Monnik die in gemeenschap leeft 4) Monnik die in een gemeenschap leeft 
Let op: Spelling van 1858 cénobite, Fr., een kloostermonnik, kloosterbroeder. Cenobitisch, kloosterachtig, kloosterlijk. Cenobium, een klooster
in gemeenschap levende monnik (toon de herkomst via de etymologiebank)
[Let op: mogelijk oud Nederlands van 1400-1800] Kloosterbroeder in een leefgemeenschap van een orde