dauwen werkw. Verbuigingen: dauwde Verbuigingen: gedauwd ontstaan van condensatie op de grond of de vegetatie Zie ook: dauw Bron: WikiWoordenboek . 
1) Condenseren 2) Zich als druppels afzetten 3) Neerdalen 
als dauw neerdalen (toon de herkomst via de etymologiebank)
zie daun.
[Vergeten woorden] (zw. -de) 1) zich verwonderen, verbaasd zijn
[Let op: mogelijk oud Nederlands van 1400-1800] Dauw-water
woord uit 1812, uitleg bij teksten van E.J. Potgieter (1808 - 1875) het vallen van de dauw, druppelen.