de dominantie zelfst.naamw. (v.) Uitspraak: [ domi'nɑn(t)si ] Afbreekpatroon: do·mi·nan·tie Verbuigingen: dominanties (meerv.) toestand dat iets of iemand meer invloed of macht heeft dan de rest Voorbeelden: 'Door de concurrentie is dat product is zijn dominantie aan het verliezen.' , 'sociale dominantie van mannen' Antoniem: ondergesc...
1) Overwicht 2) Overheersing 
overheersing van frequenties over andere frequenties
Van nature invloed uitoefenen op anderen en als autoriteit geaccepteerd worden. 
Dominantie in de context van cryptocurrency verwijst naar de verhouding van de marktkapitalisatie van een specifieke munt ten opzichte van de totale marktkapitalisatie van alle cryptocurrencies samen.
•overheersing.
(Eng: dominant) De eigenschappen of kenmerken van een grootheid waarvan de invloed in de statistische analyse overheersend is, zelfs bij de aanwezig heid van andere grootheden die in die analyse worden gehanteerd of voorkomen.
Wordt gezegd van allelen die hun fenotype tot uitdrukking brengen zowel als het heterozygoot als wanneer het homozygoot aanwezig is.
Engels:Dominance overheersing
overheersing
De behoefte om te domineren of om belangrijk te zijn.