experimenteren werkw. Uitspraak: [ ɛksperimenˈterə(n) ] Afbreekpatroon: ex·pe·ri·men·te·ren Vervoegingen: experimenteerde (verl.tijd enkelv.) Vervoegingen: heeft geëxperimenteerd (volt.deelw.) proefnemingen doen Voorbeeld: 'experimenteren met nieuwe vormen van leren' Synoniemen: uitproberen 
1) Nemen van proeven 2) Beproeven 3) Proefnemingen doen 4) Onderzoekingen doen 5) De proef op de som nemen 6) Uitproberen 7) Proeven nemen 
een proef nemen
een proef nemen (toon de herkomst via de etymologiebank)
ergens proeven mee doen, het uitproberen vb: pubers experimenteren veel met hun kleding
Experimenteren is proeven doen. Of aan het uittesten of je het op een anderen manier beter kan doen. [basiswoordenlijst groep 6]
[Let op: mogelijk oud Nederlands van 1400-1800] ondervinden, onderzoeken
een zorgvuldig opgezette proef om een stukje werkelijkheid te testen aan de hand van een vooraf opgestelde wetenschappelijke vraagstelling. Door te experimenteren kwam Joseph Wright of Derby erachter dat er een vacuüm bestond. 
Het systematisch testen van een hypothese of model, onder gereguleerde omstandigheden, om de eigenschappen, het gedrag en of effecten te ontdekken.
Het doen van proefjes om te testen of dat wat je waarneemt ook klopt.