de inductantie zelfst.naamw. (v.) Verbuigingen: inductanties Verbuigingen: inductantietje een imaginair getal ter grootte van ωL, waar ω de hoekfrequentie is en L de zelfinductie 
1) Coëfficiënt van inductie 
wisselstroomweerstand (toon de herkomst via de etymologiebank)
1) De eigenschap van een stroomkring waardoor een stroomverandering een elektromotorische kracht opwekt. 2) Magnetische component van impedantie.
(Eng: inductance) De inertiale eigenschap (traagheid) in een geleider, eenheid, of circuit, die wordt veroorzaakt door een geïnduceerde tegengestelde spanning en de doorgang van de stroom tegenwerkt indien een spanning wordt aangelegd. Het werkt een verandering in de stroom, die reeds tot stand was gebracht of gekomen, tegen.