1) Stof die scheikundige reacties vertraagt 2) Negatieve katalysator 3) Vertrager 4) Remmer 
Def.: een chemicalie dat zich mengt in een chemische reactie, zoals neerslag van bepaalde stoffen in een vloeistof.
Een chemicalie dat zich mengt in een chemische reactie, zoals neerslag van bepaalde stoffen in een vloeistof.
(Engels: inhibitor) een inhibitor of remmer is een stof die de reactiesnelheid van een chemische reactie sterk vertraagt.
(Eng: inhibitor) a. Een eenheid of een circuit dat een blokkeringspuls produceert. b. Een mengmiddel of toevoegsel, zoals een organische vloeistof, dat het verharden van een stof of samenstelling vertraagt.
Procesremmer
(1) stof die de werking van een enzym, hormoon of geneesmiddel vermindert(2) zenuw die een remmende werking heeft op een orgaan (bijvoorbeeld een spier)
Additief dat de prestaties van een olie verbetert door het tegengaan van ongewenste reacties. Zie ook corrosie inhibitor en oxidatie inhibitor.