instigeren werkw. Uitspraak: [ ɪnsti'xerə(n) ] Afbreekpatroon: in·sti·ge·ren Vervoegingen: instigeerde (verl.tijd enkelv.) Vervoegingen: heeft geïnstigeerd (volt.deelw.) zorgen dat iets gebeurt formeel Voorbeelden: 'een debat instigeren' , 'een oorlog instigeren' , 'deskundigheidsbevordering door het organiseren van schol...
1) Provoceren 2) Opstoken 3) Opwekken 4) Aandrijven 5) Aanzetten 6) Aansporen 7) Aanmoedigen 
[Let op: mogelijk oud Nederlands van 1400-1800] opstoken, aanstouwen, drijven, ophitsen