de interimaris zelfst.naamw. (m.) Verbuigingen: interimarissen 1) plaatsvervanger 2) tijdelijke werkkracht 
iemand die een ambt, taak of functie vervult als tijdelijke vervanger van iemand die vrij of verhinderd is; iemand die tijdelijk een functie vervult; iemand die tijdelijk waarneemt; interim; plaatsvervanger; waarnemer
plaatsvervanger
plaatsvervanger (toon de herkomst via de etymologiebank)
Synoniem voor invalkracht, plaatsvervanger, vooral gebruikt met betrekking tot leerkrachten , maar ook wel met betrekking tot andere beroepen. Vaak afgekort tot interim(leerkracht).