de isotagme zelfst.naamw. (m.) grenslijn van syntactische verschijnselen 
1) Lijn op een dialectkaart 
grenslijn van syntactische verschijnselen (toon de herkomst via de etymologiebank)
De benaming voor lijnen die de gebieden begrenzen waar een bepaald syntactisch verschijnsel voorkomt Afgeleid van het Griekse tagma (het rangschikken)