jureren werkw. Uitspraak: [ ʒy'rerə(n) ] Afbreekpatroon: ju·re·ren Vervoegingen: jureerde (verl.tijd enkelv.) Vervoegingen: heeft gejureerd (volt.deelw.) bepalen wie de beste is bij een wedstrijd als lid van een jury (1) Voorbeeld: 'Ze deed niet meer mee aan de kampioenschappen, maar ze heeft nog jaren gejureerd.' 
1) Beoordelen 2) Oordelen 
iets beoordelen als jury of jurylid
[Let op: mogelijk oud Nederlands van 1400-1800] zweren