de kandelaar zelfst.naamw. (m.) Uitspraak: [ ˈkɑndəlar ] Afbreekpatroon: kan·de·laar Verbuigingen: kandelaars (meerv.) voorwerp om kaarsen in te zetten Voorbeeld: 'een kandelaar met zes armen voor zes kaarsen' Synoniemen: kaarsenhouder kaarsenstandaard kandelaber luchter 
1) Lichtkroon 2) Kerstattribuut 3) Kaarsenstander 4) Kaarshouder 5) Kandelaber 6) Armluchter 7) Attribuut op tafel 8) Luchter 9) Armkandelaar 10) Lichter 11) Kaarsenstandaard 12) Kaarsenhouder 13) Achtarm 14) Plaats in de Benelux 15) Kaarsendrager 16) Lichtdrager 17) Kaarsdrager 18) Blaker 19) Plaats in Nederland 
Houten constructie met palen om daartussen fascines aan te brengen, ter zijdelingse dekking van een sappe; ook wel chandelier. Kandelaars, opgevuld met fascines
[Mil. Woordenboek, spelling van 1861 ``Kandelaar``] Zie Sappe
kaarsdrager
kaarsenhouder (toon de herkomst via de etymologiebank)
•standaard waarop één of meer kaarsen geplaatst kunnen worden.
kaarsdrager
1> het cilindervormig deel (vaak heeft dit holle wanden) van een kaapstander of spil . [ Tekst: Spillen en rollen .] 2> soort groot formaat roeidol, die voor draaglappen gebruikt werd. Alleen schepen die regelmatig stevelden waren uitgerust met een kandelaar op voor- en/of achterschip. Op andere schepen werd de draaglap op vernuftige wijze aan e......
Fr. 'candélavre'; naar Lat. 'candela', kaars: kostbare, vaak rijkversierde kaarsen- of lampenhouder.
Kolom- of balustervormig gestel met verbrede voet en een schaaltje of bekervorm aan de bovenzijde (bobèche) om een kaars op of in te plaatsen. Aan de stam kunnen meer armen zitten voor meer kaarsen. Voor krulvormig armatuur aan wand of kerkmeubilair, zie: armluchter en wandarm