de kei zelfst.naamw. (m.) Uitspraak: [ kɛi ] Verbuigingen: keien (meerv.) 1) grote steen Voorbeelden: 'Verderop ligt een kei langs de weg.' , 'In historische straten is de weg bedekt met keien in plaats van bakstenen of asfalt.' 2) iemand die iets heel goed kan Voorbeeld: 'Ze is een kei in wiskunde.' Synoniem: uitb...
1) Geweldenaar 2) Ronde steen 3) Rotsblok 4) Dwaas 5) Uitblinker 6) Matador 7) Slimmerd 8) Genie 9) Gesteente 10) Bestratingsmateriaal 11) Reuze 12) Een hele Piet 13) Rivier in Afrika 14) Kraan 15) Rolsteen 16) Iemand die in iets uitmunt 17) Iemand die uitmunt 18) Deel van een hunebed 19) Hele Piet 
Kei is een Japanse meisjesnaam. Het betekent `enthousiasme, eerbied`.
rolsteen
steen; uitblinker (toon de herkomst via de etymologiebank)
Keien zijn grove afzettingsgesteenten die gevormd worden door natuurlijke erosieprocessen. Ze worden vaak aangetroffen in rivieren en op stranden, waar ze zijn gladgeslepen door stromend water. Keien worden vaak gebruikt in landschapsarchitectuur en bouwprojecten.
rolsteen
[Let op: mogelijk oud Nederlands van 1400-1800] bof
Een grote losse steenmassa, overgebleven na de erosie van wat eens een doorlopend bed of laag was; ook: één van de grote blokken zandsteen verspreid over de Engelse Krijtrotsen.
Een steenfragment, rond of tot een andere vorm afgesleten, met een diameter van 64 tot 256 mm, dus groter dan een kiezelsteen en kleiner dan een zwerfkei. De term verwijst meer in het bijzonder ook naar een rond afgesleten steen die wordt gebruikt voor bestrating en andere bouwwerkzaamheden