ketenen werkw. Uitspraak: [ 'ketənə(n) ] Afbreekpatroon: ke·te·nen Vervoegingen: ketende (verl.tijd enkelv.) Vervoegingen: heeft geketend (volt.deelw.) met een ketting vastmaken Voorbeeld: 'aan de muur geketend' Zie ook: keten Synoniemen: binden boeien handboeien omdoen in de boeien slaan kluisteren kluisters knevels 
1) Kluisters 2) Beknotten 3) Aaneenboeien 4) Knevels 5) Binden 6) Aan de ketting leggen 7) Aan banden leggen 8) Vastmaken 9) Vastleggen 10) Vastbinden 11) Boeien 12) In boeien slaan 13) Kluisteren 
verbinden d.m.v. een keten (toon de herkomst via de etymologiebank)
de handen vastmaken met ijzeren klemmen vb: de slachtoffers lagen geketend in de kelder Synoniemen: boeien kluisteren
(Eng: to chain) Het onderling koppelen van elementen.
(Eng: chain (to)) Het onderling koppelen van elementen.
(Eng: to chain) Het vervaardigen van een serie onderling gekoppelde schakels.
met of aan een ketting bevestigen