de koptelefoon zelfst.naamw. (m.) Uitspraak: [ ˈkɔpteləfon ] Afbreekpatroon: kop·te·le·foon Verbuigingen: koptelefoons (meerv.) twee met elkaar verbonden luidsprekertjes op je oren Voorbeeld: 'met de koptelefoon naar muziek luisteren, zodat anderen er geen last van hebben' Synoniem: hoofdtelefoon Synoniemen: hoofdtelefoon oortelefoon...
1) Hoorapparaat 2) Hoofdtelefoon 3) Luisterapparaat 4) Luisterapparatuur 5) Apparatuur 6) Oortelefoon 7) Geluidsapparatuur 8) Geluidsapparaat 9) Audioapparatuur 10) Computerartikel 11) Headset 
Een audioweergaveapparaat dat op het hoofd wordt gedragen en geluid rechtstreeks naar de oren leidt.
hoofdtelefoon
(Eng: earphone) a. Een normale koptelefoon met ontvangsteenheid. b. Een kleine geluidsversterkende eenheid die in de gehoorgang kan worden geplaatst. c. Een kleine oortelefoon met ontvangsteenheid die in de gehoorgang kan worden geplaatst.(Eng: headset) Een eenheid die meestal uit twee oorschelpen, een hoofdband, en een flexibel snoer bestaat.
Zie `hoofdtelefoon`