limitatief bijv.naamw. Uitspraak: [ limita'tif ] Afbreekpatroon: li·mi·ta·tief beperkend een limitatieve opsomming (een opsomming die compleet is, waar niets meer bij komt) 
1) Beperkend 2) Van beperkte aard 
beperkend
beperkend (toon de herkomst via de etymologiebank)
rechtswetenschap: uitputtend. Bijv. ~ opsomming. ...