magnetische inductie zelfst.naamw. de magnetische flux per oppervlakte-eenheid (eenheid: Wb/m 2 ) 
(Eng: magnetic induction) Grootheid met richting die, voorgesteld als een vector, gelijk is aan het rekenkundige product van de permeabiliteit en de magnetische veldsterkte.
(Eng: magnetic induction) 1. De magnetisering van een magnetische stof of materiaal zoals ijzer en staal indien het in een magnetisch veld wordt ge plaatst. 2. De inductie van een wisselspanning in een geleider door een in de nabijheid gelegen wisselend magnetisch veld.(Eng: magnetic induction) Grootheid met richting die, voorgesteld als een vector, gelijk is aan het rekenkundige product van de permeabiliteit en de magnetische veldsterkte.(Eng: magnetic induction) 1. De magnetisering van een magnetische stof of materiaal zoals ijzer en staal indien het in een magnetisch veld wordt ge plaatst. 2. De inductie van een wisselspanning in een geleider door een in de nabijheid gelegen wisselend magnetisch veld.
deze geeft de sterkte van een magnetisch veld aandeze geeft de sterkte van een magnetisch veld aan