de mutant zelfst.naamw. (m.) Uitspraak: [ my'tɑnt ] Afbreekpatroon: mu·tant Verbuigingen: mutanten (meerv.) organisme dat het resultaat is van een mutatie biologie 
1) Organisme 2) Variant 3) Organisme met veranderd erfelijk materiaal 4) Invaller 5) Wisselklank 6) Wisselklank (taalkunde) 7) Taalkundige term 8) Nieuwe soort 9) Door mutatie ontstane soort 10) Door matutie ontstane plant 
door mutatie ontstaan individu
door mutatie ontstaan individu (toon de herkomst via de etymologiebank)
Individu dat het resultaat is van een mutatie. Het bezit van een gemuteerd gen blijkt uit het fenotype van dit individu. Zo is een albino merel een mutant: het gen dat codeert voor de aanmaak van de kleurstof melanine is door mutatie gewijzigd, zodat het enzym dat instaat voor de productie van melanine niet meer werkt.
door mutatie ontstaan individu
Een foneem dat in de plaats van een ander treedt Ook wisselklank genoemd Afgeleid van het Latijnse mutans (veranderend)
Een organisme of gen waarvan het erfelijke materiaal veranderd is ten opzicht van het wild-type.
Een spontaan optredende wijziging in de erfelijke samenstelling van de plant, tot uiting komend in takken met in vorm of kleur afwijkende bladeren, bloemen of vruchten. Dergelijke takken kunnen door stekken of enten worden vermeerderd. 
erfelijke informatie die is ontstaan nadat hierin een wijziging is opgetreden
Drager van een mutatie..