ongelovig bijv.naamw. Uitspraak: [ ɔnxə'lovəx ] Afbreekpatroon: on·ge·lo·vig als je niet in een opperwezen gelooft (2) Voorbeeld: 'Wie een kritische vraag stelde, werd al gauw uitgemaakt voor een ongelovige hond.' Antoniem: gelovig Synoniemen: heidens ongelovige ongodsdienstig onkerkelijk 
1) Wantrouwig 2) Wantrouwen 3) Wangelovig 4) Ongodsdienstig 5) Onkerkelijk 6) Hardgelovig 7) Heidens 
wie niet in god gelooft vb: hij is geen moslim, hij is ongelovig Tegenstellingen: religieus gelovig
blijk gevend van ongeloof, niet-gelovig