ontzetten werkw. Uitspraak: [ ɔnt'sɛtə(n) ] Afbreekpatroon: ont·zet·ten Vervoegingen: ontzette (verl.tijd enkelv.) Vervoegingen: heeft ontzet (volt.deelw.) (een belegerde stad) bevrijden door het bezettende leger te verjagen Voorbeeld: 'Groningen werd ontzet op 28 augustus 1672.' Synoniemen: bevrijden bevrijden van belegeraars onthuts...
1) Bevrijden 2) Bevrijden van belegeraars 3) Verlossen 4) Verwijderen 5) Ontbloten 6) Verbluffen 7) Onthutsen 8) Amoveren 9) Casseren 10) Deblokkeren 11) Devesteren 12) Hevig verschrikken 13) Ontstellen 14) Verbijsteren 15) Slopen 16) Hevig doen schrikken 
[Mil. Woordenboek, spelling van 1861 ``Ontzet, Ontzetten``] Zie Vestingoorlog
bevrijden - Jaar van herkomst: 1285 (CG Rijmb. )
verbijsteren (toon de herkomst via de etymologiebank)
uit een functie ontslaan vb: hij is ontzet uit het ambt van burgemeester
• [ov] [militair] het opheffen van een belegering. • tweede betekenisomschrijving • enz.
bevrijden, te hulp schieten, redden
een schip dat in het ijs (of waterplanten) vastgevaren is, uit deze situatie bevrijden.
(oude rechtstermen:) zich tegen het arrest verzetten, tegenovergestelde van bezetten