de puritein zelfst.naamw. (m./v.) Uitspraak: [ pyri'tɛin ] Afbreekpatroon: pu·ri·tein Verbuigingen: puriteinen (meerv.) iemand die erg vroom en streng in de leer is Voorbeeld: 'Hij vindt zichzelf zeker niet geen puritein, maar hij kan niet tegen vloeken.' Synoniemen: puriteins 
1) Nauwgezet gelovige 2) Streng gelovig 3) Streng protestant 4) Streng gelovige 5) Gelovige 6) Rondkop 
strenge protestant
strenge protestant (toon de herkomst via de etymologiebank)
[Let op: mogelijk oud Nederlands van 1400-1800] zuiver, zuiver van geest, vrijgeest